نقد و بررسی

برنامه‌ی بی حاشیه تا اینجا موفق بوده و جا دارد روحانیون بیشتر و حتی ناشناس‌تری نیز در آن حضور پیدا کنند و این هدف را پیش ببرند.

هرچند سریال دکتر هاوس در دسته درام طبقه‌بندی شده‌، ولی طنز کلامی بسیار‌قوی، استفاده درست از جزیی‌ترین عناصر صحنه برای ایجاد طنز‌موقعیت و بازی قوی و روان، این سریال را به یکی از جذاب‌ترین سریال‌ها در زمینه پزشکی تبدیل کرده است.

در این مطلب کمدی‌های قابل قبول سینمای کمدی دهه نود را به سختی مرور می‌کنیم.

البته با وجود همه‌ی ارزش‌های زبانی، کتاب روزنامه سفر میمنت اثر ایالات متفرقه امریغ از نظر ساختار، اثری بی‌نقص نیست.

دهه ۸۰ برای سینمای ایران با چند اتفاق مهم همراه بود. در این مطلب به مرور چند فیلم برتر کمدی دهه هشتاد می‌پردازیم.

سینمای کمدی دهه هفتاد به تبعیت از دهه 60 به دنبال انتخاب سوژه‌های متفاوت و تاکید بر قصه‌پردازی و موضوعات خانوادگی بود اما چند فیلم هم سراغ سوژه‌هایی با مسائل روز یا ساختارهای جدید کمدی رفتند.

در این مطلب نگاهی به مهمترین فیلم‌های کمدی دهه شصت می‌اندازیم.

کتاب اندر مزایای جهان سوم نوشته عادل علاف صالحی، بیانیه‌ای در قالب طنز است؛ مجموعه‌ای از مشاهدات و یادداشت‌هایی که تلاش می‌کند آینه‌ای مقابل رفتارهای متناقض جهان‌سومی‌ها بگیرد.

برنامه‌ی «استندآپ ابوطالب» به تهیه‌کنندگی رامبد جوان و اجرای ابوطالب حسینی هر هفته شنبه‌ها از اواخر پارسال شروع شد و حالا در فیلم‌نت پخش می‌شود.

فیلم قمارباز نشان می‌دهد که برای ساخت یک تریلر جذاب، نیازی به صحنه‌های پرهزینه اکشن با رهبری احمق‌هایی مثل ترامپ نیست.

نقطه قوت برنامه بی حاشیه در همین هماهنگی نسبی میان محتوا و لحن نهفته است.

مستربین یا شخصیتی که روآن اتکینسون ساخت، امروزه یک اسطوره‌ی طنز در دنیاست. شخصیتی که در اروپا و آسیا به شدت محبوب است.

برنامه ابوطالب در نخستین قسمت برنامه به سراغ معلم‌ها، دانش‌آموزان و در مجموع سیستم آموزشی کشور رفت.

ما چند نمونه از شوخی‌ها را در این مطلب جمع‌آوری کرده‌ایم و با حافظ هم تا جایی که شد شوخی کرده‌ایم. شوخی با حافظ و مرور چند بیت او.

فیلم انگل (Parasite) ساخته بونگ جون-هو در سال ۲۰۱۹، یکی از مهم‌ترین آثار سینمای معاصر است.

رمان مدیر مدرسه با طنزی چندلایه، تلخ و گزنده، نظام آموزشی و بوروکراسی اداری دهه‌ ۳۰ را به نقد می‌کشد.

برنامه خردل از جمله معدود برنامه‌هایی است که می‌کوشد در تلویزیون امروز ایران، جایی میان سرگرمی ساده و گفت‌وگوی جدی پیدا کند.

فیلم بیش از آن‌که محصول یک کارگردان باتجربه باشد، شبیه خروجی یک پرامپت ساده برای هوش مصنوعی است؛ نتیجه‌اش شده «یک تصادف ساده».

در چند صحنه فیلم دو روز دیرتر، گفت‌وگوها درباره لزوم افزایش جمعیت بیش از حد مستقیم هستند و از زیرمتن خبری نیست.

برنامه رس آمده تا رس آدم‌ها را بکشد و در اولین قسمت خود سراغ مردی رفته که همه او را به بی‌رحمی در نقد و انتقاد می‌شناسند.

رئالیتی شو انجمن اشباح اثر جدیدی نیست و تا دلتان بخواهد نمونه‌های مشابه آن، این طرف و آن طرف پلتفرم‌ها به وفور یافت می‌شود.

این اواخر اگر هنوز هم شک داریم که حماقت بشر انتها دارد یا نه، اول تخم‌مرغ بوده یا تخم‌مرغ قطعاً معلوم شد که تاک شو و تاک‌شوسازی انتها ندارد.

دراین جا قرار است به اثری بپردازیم که می‌خواهد مشت شعبده‌باز را پیش چشمان تماشاگرانش باز کند. مستند چگونه بانک بزنیم و پاسخ دادن به چند سوال.

نوروزی در مستند چگونه بانک بزنیم از فرم «دایکیوفیکشن» یا مستند تخیلی استفاده می‌کند؛ گونه‌ای که مرز واقعیت و خیال را از بین می‌برد تا به واقعیتی عمیق‌تر برسد.

بعد از مکثی کوتاه پرده دوم نمایش در انتظار گودو با تک گویی یا تک خوانی یک شعر مضحک توسط ولادیمیر آغاز می‌شود:

برخلاف بسیاری از مسابقات دیگر که صرفاً کپی برداری مستقیم از بازی مافیا هستند انجمن اشباح دست به گرته‌برداری هوشمندانه‌ای زده و آن را در قالب طنز و کمدی ارائه داده است.

«شارمالی گل» در ظاهر یک کمدی سیاه‌بازی است اما در لایه‌های زیرین خود به بحران‌های انسانی و اجتماعی امروز می‌پردازد.