چرا مستربین برای مخاطبان آمریکایی ناشناخته است؟
نویسنده: ابراهیم کاظمی مقدم
مستربین یا شخصیتی که روآن اتکینسون (Rowan Atkinson) ساخت امروزه یک اسطورهی طنز در دنیاست. شخصیتی که در اروپا و آسیا به شدت محبوب است و در کشور متبوع خودش یعنی انگلستان یک چهرهی بسیار شناخته شده و نماد ملی است.
همهی ما سکانسهای تلوزیونی و کارتون این شخصیت را با کت قهوهای و عروسک خرسی محبوبش تدی و ماشین کوچک و سبز رنگش به خاطر داریم. یک آدم کمحرف با کلی شوخی فیزیکی و شخصیتی کودکمآب و خودخواه که مشکلات زیادی برایش پیش میآید.
یک نمونهی بروز شده از چاپلین و کیتون که شوخیهایش را فیزیکی، بدون دیالوگ و با چهرهی عبوس انجام میدهد. حتی بعدتر با شخصیت جانی انگلیش حرف هم میزند و سعی میکند از مستربین فاصله بگیرد اما باز هم مردم او را به مستربین میبینند.
روآن با این که مدتی روآن به دلیل افسردگی کمکار شده بود. اما این روزها به دنیای کمدی برگشته و مینی سریالهای «مرد در برابر زنبور» و «مرد و کودک» را بازی کرده است. با همان تم مستر بین کلاسیک البته با اندکی تغییر.
دیالوگها خیلی زیاد شدهاند، شخصیت قدیمی تقریبا کنار گذاشته شده و ریبرند شکل گرفته. این تغییرات بی دلیل هم رخ نداده و مطابق با ذائقهی مخاطب امریکایی است.
ناشناخته بودن مستربین در آمریکا
جالب است که بدانید مستربین در آمریکا نه تنها محبوب نیست، بلکه شناختهشده هم نیست. ذائقهی مخاطب آمریکایی به طنز دیالوگمحور مثل سریال فرندز بیشتر علاقه دارد. طنز فیزیکی را کودکانه و دموده شده میداند. به مکثهای بین شضوخی علاقه ندارد و دلایل فرهنگی دیگر.
روآن اتکینسون جایی گفته بود (خلاصهی معنا): «آمریکاییها بیشتر به شوخی میخندند که شنیده میشود، نه شوخی که دیده میشود.» و دقیقاً مستر بین برعکس این است.
علاوه بر این خودخواهی شخصیت مستربین و آزادی در آسیب زدن به دیگران برای آمریکاییها جذاب نیست و مخاطب را پس میزند. برعکس این قضیه در اروپا رایج است و آن را فلسفی و عمیق میدانند.
روآن در انگلستان استنداپ هم اجرا میکرد و فیلمهای آن موجود است. این استنداپها به قدری با استنداپهای امریکایی متفاوت است که شاید نتوان هر دو را استنداپ نامید.
اجرای طنز روآن چیزی شبیه به تئاتر کمدی است. در مقابل استنداپ کمدی آمریکایی که یک ساعت و نیم بدون اجرای خاص و فقط با حرف زدن و اکتهای کوتاه مخاطب را میخنداند.
حالا مستربین با شخصیت جدید برگشته خودش را به روز و ریبرند کرده و باید دید آیا مخاطب آمریکایی را هم میتواند با خودش همراه کند یا نه.
پایان
نقد و بررسی سایر برنامههای سینما و تلویزیون را بخوانید



