تا اطلاع ثانوی از ساخت تاک شو فاصله بگیرید
نویسنده: علیرضا عبدی
قبلاً میگفتیم هر کانالی که میزنیم، دو نفر روبهروی هم نشستهاند و دارند صحبت میکنند. الآن لازم نیست بزنی کانالی جایی، کانال کولر را هم با دقت مرور کنی، میبینی یک مجریِ تازهبهدورانِ حرفهای رسیدهای با یک مهمانِ تازهبهدورانِ جنجالی رسیدهای باهم گرم صحبت هستند و باید سابسکرایب کنی تا عمو ببیند!
این اواخر اگر هنوز هم شک داریم که حماقت بشر انتها دارد یا نه، اول تخممرغ بوده یا تخممرغ قطعاً معلوم شد که تاکشو و تاکشوسازی انتها ندارد. چون برای آن نه مجری توانمندی نیاز است و نه مهمانی که چیزی برای ارائه داشته باشد.
تیانتی (۱۴۰۲)، پیشگو (۱۴۰۰)، شب آهنگی (۱۴۰۰)، همرفیق (۱۳۹۹)، پامپ (۱۴۰۴)، باضیا (۱۴۰۳-۱۴۰۴)، پرسونا (۱۴۰۴)، رکشو (۱۴۰۴) و… گوشهای از برنامههایی هستند که با خرید دو صندلی و یک میز و یکی دو میکروفون شکل گرفته و به گفتهی خودشان این یکی تاک شو دیگر فرق دارد. بامزهتر است، روانشناسانهتر است، هدفمندانهتر است، بیادبانهتر است.
حتی بعضیهایشان برچسب «کمدی» را هم به آن میزنند که جذاب باشد اما فقط جایی شده برای تکرار مکررات از حرفها و خاطرات یکسری آدمِ تکراری.
از ساخت تاک شو فاصله بگیرید
در این مرحلهی حساس کنونی، دیگر برنامهها نیستند که دنبال آدم جدیدند، این آدمهای تکراری هستند که دنبال برنامههای جدیدند. افرادی مثل جواد خیابانی، فیروز کریمی و الیکا عبدالرزاقی قطعاً بالاترین دستمزد را برای منت حضور میگیرند و باید هر روز برنامهای مختص اینها ساخته شود.
محتواهای تاک شو هم اینجوری است که امیرحسین قیاسی از مهمان سلبریتیاش میپرسد دراگِ مورد علاقهات چیست و مدام سعی دارد بگوید که سن ما به جایی رسیده است که باید عصایی دودی و سنتی دست بگیریم.
علی ضیا هر کسی را که دعوت میدهد اول آشتیشان میدهد و بعد در جواب متقابلِ هرکدام از گفتههای طرف روبهرو اذعان میکند که نسل زد خیلی با ما فرق دارد و ضد حکومتاند و به فکرِ رفتناند و وای، وای… حالا وای وای وای. تا برسیم به بزرگترین ستون اراذل و اوباش کشور که با خطوط اعتباری و دائمی روی صورت فرمود من اراذل نیستم؛ لاتم، شکلاتم.
پیشنهاد میشود هرکسی هرجایی ایستاده، فعلاً از ساخت تاک شو چندین قدم فاصله بگیرد تا ببینیم چه میشود.
پایان
نقد و بررسی سایر برنامههای سینما و تلویزیون را بخوانید




حقیقتا حق فرمودند
آفرین