ایده آنتیک در حد یک خط باقی می ماند
فیلم نه پیشینهای برای این دو نفر میسازد، نه توضیحی درباره چرایی اعتماد روستاییان. ایده آنتیک در حد یک خط باقی می ماند.
فیلم نه پیشینهای برای این دو نفر میسازد، نه توضیحی درباره چرایی اعتماد روستاییان. ایده آنتیک در حد یک خط باقی می ماند.
دنیای داستان «اِستخر» مخاطب را به قدردانی از فرصت زندگی با وجود همهی کسالتهای ناگزیر آن تشویق میکند. استخر در سینما و دو تفریح با یک بلیط.
طنز در «تاکسیدرمی» بیشتر از نوع طنز موقعیت است؛ نه طنز کلامی.
شخصیتها بسیار بیمنطق عمل میکنند و تغییرات آنها بدون هیچ نقطه عطفی اتفاق میافتد آنتیک و روکش طلایی برای هیچ.
داستان فیلم تاکسیدرمی درباره برادر ناتنی محمدرضا پهلوی است که توسط دو صهیونیست برای زنده گیری گوزن زرد ایرانی اجیر میشود و اگر این امر را بهدرستی انجام دهد، میتواند از کشور فرار کند. تاکسیدرمی فیلم قابل قبولی است.
مشکل اصلی «کفایت مذاکرات» در این است که این شکاف نه با زیرکی و طراحی روایی، که با اتفاقهای بیپایان و باورنکردنی پر میشود. واکاوی بحران طنز در کفایت مذاکرات و خنده های زودگذر.
فیلم سینمایی تاکسیدرمی اگرچه در انتخاب سوژه جرأت به خرج داده اما در پرداخت، آنچنان در دام شوخیهای سطحی و لودگیهای بدنی اسیر شده که پیام اصلی خود را گم کرده است.
فیلم سینمایی آنتیک مصداق بارز فیلمی است که میان «طنز سیاه» و «کمدی سخیف» سرگردان مانده است.
این که فیلمی چندبار بدون دلیل تغییر لحن دهد، نشان از چندپاره بودن فیلمنامه میدهد و نمره مثبتی برای فیلمنامهنویس به ارمغان نمیآورد. فیلم قایق سواری در تهران و فیلمنامه چند تکه.
کمدی فیلم بیشتر لبخند میسازد تا خنده و ریتم کند آن اجازه نمیدهد ظرفیتهای موقعیتی به شکلی کامل شکوفا شوند. استخر سروش صحت موج تازه ای ندارد.
در ایده مرکزی فیلم سینمایی سقف، خانوادهای در پی آسیب دیدن سقف خانهشان ناچار میشوند در وضعیتی بحرانی کنار هم بمانند. خود این ایده، ظرفیت تمثیلی بالایی دارد.
فیلم سینمایی استخر برای علاقهمندان به جهان شخصی صحت، تجربهای تکراری اما نه کاملاً مأیوسکننده خواهد بود.
فیلم استخر را میتوان نسخه کمرنگتر و افسردهحالتر آثار قبلی سروش صحت دانست. فیلمی که تلاش دارد عمق وجود (تنهایی) انسان معاصر را بکاود، اما بیشتر در سطح میماند.
فیلم قایق سواری در تهران، با همکاری دوباره رسول صدرعاملی (کارگردان) و پیمان قاسمخانی (نویسنده و بازیگر) پس از ۲۵ سال، در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر رونمایی شد.
فیلم سقف ساخته ابراهیم امینی، با انتخاب ژانر کمدی-موقعیت برای روایتی از پیامدهای یک حمله نظامی، خود را در معرض سختترین آزمون نظریههای طنز قرار میدهد.
قایق سواری در تهران، نه یک کمدی اجتماعی، که فیلمی است با ژانری نامشخص که میکوشد با تزریق طنزی تصنعی و فاقد پشتوانه فنی و اجتماعی، بر فقدان عمق دراماتیک خود سرپوش بگذارد.
فیلم دختر پری خانم به کارگردانی و نویسندگی علیرضا معتمدی، تلاشی جسورانه اما ناهمگون برای خلق یک کمدی فانتزی- اجتماعی با محوریت وارونه سازی نقشهای جنسیتی است.
فیلم «نیم شب» راوی قصهای واقعی از دل جنگ ۱۲ روزه است. بمبِ پیشرفتهای از اسراییل با هواپیمای پیشرفتهی آمریکایی راهش را گم کرده و آمده افتاده توی خیابان بیست و سوم یوسفآباد و عمل نکرده است.
در روز اول جشنواره فیلم فجر برای قشر فرهنگی سه فیلم غوطهور، نگهبان خورشید و غبار میمون را پخش کردند که به نقد و بررسی در ظاهر و کیف کردن از زدنشان در باطن میپردازیم.
در وصف نتیجه تماشای سینمایی «کفایت مذاکرات» میتوان به نتیجه کفایت مذاکرات ایران با «پنج به علاوه یک» ارجاع داد. کفایت مذاکرات درباره سینمای کمدی در ایران.
فیلم سینمایی کفایت مذاکرات تماشاگر را با شوخیهایش سرگرم میکند، اما ضعف در ستون فقرات روایت و پرداختن به معضلات اجتماعی گوناگون، سبب شده نتواند به کار سطح بالایی بدل شود.
داستان کفایت مذاکرات از جایی آغاز میشود که خانوادهای به سرپرستی مهران غفوریان با ورود برادرزن، با بازی محسن کیایی، دچار بحران میشوند.
فیلم سینمایی صددام دست کم تلاش کرده تا داستانی منسجم ارائه دهد و بر پایه ایدهای نو بنا شود.
«بچه مردم» آنقدر بچه موفقی از آب در آمده که میشود آن را با خیالِ راحت تو سر آن فیلمهای لوس و بیمزه زد.
این روزها جشنواره فیلم فجر در حال برگزاری است و منتقد شدنِ همه مردم در طول جشنواره فیلم فجر در سالهای اخیر شدت گرفته است.
این روزها جشنواره فیلم فجر در حال برگزاری است و انواع فیلمهای عجیب و غریبی نمایش داده میشود که برخی از آنها به قول استاد، ماقبل انواع کاغذ از کاهی تا همان کاهی قرار میگیرند چون کاغذهای بعد از کاهی هم یک فرایندی دارند ولی برخی آثار این را هم ندارند.
این فیلم که در ژانر کمدی-فانتزی طبقهبندی میشود، با بهرهگیری از ساختاری طنز، مضامین مهمی از دوران پهلوی را بیان میکند و از این حیث، گامی نو در سینمای کمدی ایران محسوب میشود.