معرفی فیلم

در این مطلب کمدی‌های قابل قبول سینمای کمدی دهه نود را به سختی مرور می‌کنیم.

بزرگ‌ترین ضعف فیلم اول خانم ها، فیلمنامه است. جهان موازی فیلم قوانین مشخص و منطق محکمی ندارد.

«بعضی ها داغشو دوست دارن» (Some Like It Hot) یک فیلم کمدی موزیکال رمانتیک محصول سال ۱۹۵۹ آمریکا به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی بیلی وایلدر است.

دهه ۸۰ برای سینمای ایران با چند اتفاق مهم همراه بود. در این مطلب به مرور چند فیلم برتر کمدی دهه هشتاد می‌پردازیم.

«اجاره نشین ها» یکی از درخشان‌ترین نمونه‌های طنز موقعیت در سینمای ایران است.

سینمای کمدی دهه هفتاد به تبعیت از دهه 60 به دنبال انتخاب سوژه‌های متفاوت و تاکید بر قصه‌پردازی و موضوعات خانوادگی بود اما چند فیلم هم سراغ سوژه‌هایی با مسائل روز یا ساختارهای جدید کمدی رفتند.

فیلم آقای رابرتس، یکی از آثار کلاسیکی است که نه فقط به خاطر داستانش، بلکه به خاطر تاریخچه تولید پرحاشیه و کمدی-درام خاص آن، در تاریخ سینما جایگاه خاصی دارد.

«اخراجی های یک» فیلمی است که در اوج، سینمای ایران را تکان داد و راهی تازه پیش روی ژانر دفاع مقدس گشود.

فیلم ساز چمن (۱۹۹۵) یک اقتباس وفادار است، اما وفاداری آن بیشتر به وقایع کتاب است تا روح آن.

در این مطلب نگاهی به مهمترین فیلم‌های کمدی دهه شصت می‌اندازیم.

«غریبه ها در شهر» یادآور این حقیقت است که شاید بهترین کمدی‌ها آنهایی نیستند که ما را بلند بلند می‌خندانند، بلکه آن‌هایی هستند که پس از پایان، ما را وادار به تفکر می‌کنند.

داستان فیلم زوج عجیب از دو هم‌خانه‌ای ناسازگار می‌گوید: فلیکس آنگر و اُسکار مدیسن.

«بیرون از دریا» نهمین همکاری جک لمون و والتر متیو در سال‌های پایانی زندگی حرفه‌ای آنها محسوب می‌شود؛ فیلمی که با علم به این که نه کمدی درخشان «زوج عجیب» است و نه طنز سیاه «بیلی وایلدر».

فیلم سه احمق در روایت خود، سه دانشجوی مهندسی را دنبال می‌کند که هر یک تجسمی از بحران‌های فرهنگی و اقتصادی جامعه مدرن هند هستند.

فیلم املی با شخصیتی روبروست که در تنهایی خود، شیوه‌ای منحصربه‌فرد برای شاد کردن دیگران ابداع می‌کند و این شکاف میان انزوای درونی و شادی‌بخشی بیرونی، اساس کارکرد طنز در اثر را شکل می‌دهد.

قبل از پرداختن به تحلیل و و نقد فیلم رفیق رفیق، پندتان دهم فراوان که در مورد این مدل رفاقت‌ها ‌زیاد خوشبین نباشید.

زندگی زیباست یادآور این نکته است که شادی گاه از غم‌انگیزترین مکان‌ها سرچشمه می‌گیرد و بر خلاف تصور رایج، جدی‌ترین آثار سینمایی گاه از دروازه کمدی وارد می‌شوند.

«قاپ زنی» شاهکاری فرعی است که دلیل تماشایی بودنش در ریتمِ کارتونی و هرج و مرج‌ساز آن نهفته است.

سوئیت پلازا در مقام اثر مشترک نیل سایمون و آرتور هیلر، بیش از هر چیز کلاس درسی است درباره‌ی تبدیل یک متن تئاتری دیالوگ‌محور به یک فیلم قابل‌تماشا و منسجم.

جنبه رمانتیک «پیرمردهای بداخلاق تر» نسبت به قسمت قبلی آن، کمرنگ‌تر شده و سکانس‌های کمدی آن غالب است.

فیلم «پیرمردهای بداخلاق» به کارگردانی دونالد پتری محصول سال ۱۹۹۳ است. فروش بالای این فیلم آمریکایی، نشان از اقبال عمومی مردم در آن سال‌ها به ژانر کمدی و رمانتیک دارد.

«کلاس بی نظم» فراتر از خنده‌های ساده، لایه‌ای از نقد اجتماعی را نیز حمل می‌کند. این فیلم در واقع هجویه‌ای از نظام آموزشی ترکیه در دهه ۱۹۷۰ است.

طنز «بر سر جنازه ات» از جنس شوخی‌های تزئینی نیست؛ از دل موقعیت‌های مرگبار بیرون می‌آید.

«سه احمق» (3 Idiots) به کارگردانی راجکومار هیرانی (محصول ۲۰۰۹)، بیش از آن‌که یک فیلم سینمایی در ژانر کمدی-درام باشد، یک «مانیفستِ تربیتی» است که در بسته‌بندیِ جذابِ سینمای بالیوود عرضه شده است.

مشکل فیلم سینمایی مرد عینکی این است که فیلم منطق کمدی را جدی نگرفته است.

دنیس شیطونه، تلاشی پرانرژی و وفادار در جهت ریشه‌های کمیک‌استریپی خود است.

نیمه اول فیلم زندگی زیباست رنگ‌ها شاد و درخشان‌اند. درحالی که نیمه دوم، غالب‌ترین رنگ خاکستری است.