سیر تحول جایگاه زن در طنز مطبوعاتی و ادبی ایران، از طلیعه جنبش مشروطه در سال ۱۲۸۵ تا وقوع انقلاب در سال ۱۳۵۷، روایتی عمیق، پیچیده و سرشار از تناقض‌های پیوسته در مواجهه‌ی ناخودآگاه جمعی ایرانی با مدرنیته، تجدد و دگرگونی بنیادین در نقش‌های سنتی جنسیتی است.
محمد کاسبی به دوربین لبخند نزد اما لبخند را از دل نگاه غمزده و استیصال روزگار بیرون کشید تا به ما یادآوری کند حتی در مضحک‌ترین و رنج‌آلودترین لحظات زندگی، خانه، پدری می‌خواهد که خستگی‌اش کوه باشد و اخمش، سنگر آبرو.
طنز در نگاه عمران صلاحی، تفننی زودگذر نیست، طنز او نوعی روش انتقادی و هستی‌شناختی برای آشکار کردن تناقض‌های زندگی فردی و اجتماعی است.
اگر بخواهیم به ریشه‌های این مهجوریت تاریخی و جای خالی لحن زنانه در طنز فارسی بپردازیم، نباید از سه لایه تحلیلی اصلی غافل شد.
وقتی نویسنده می‌میرد، آیا روایتش هم پایان می‌یابد؟ ماشادو دِ آسیس با «خاطرات پس از مرگ براس کوباس»، نه‌تنها این پرسش را پاسخ می‌گوید، بلکه خود مردگان را به سخن وامی‌دارد.
«زاده جرم» داستان پسربچه‌ای بازیگوش است که در مسیر جست‌وجو برای یافتن خویش در دنیایی که گویی هیچ‌جایی برای وجودش نداشت، به جوانی ناآرام بدل می‌شود.
مریم السادات میرحسینی نویسنده مجموعه داستان «مادرها و مادربزرگ‌هایی شبیه من» و رمان «هوراش» است. خدایش بیامرزد.
پادکست‌های موفق دقیق می‌دانند چه زمانی شوخی را برجسته و چه زمانی از آن عبور کنند. چرا طنز محبوب ترین ژانر پادکست در جهان است؟
«خانواده من و بقیه حیوانات» از آن کتاب‌هایی است که حس شگفتی را در خواننده بیدار می‌کند؛ همان حس نادری که معمولاً در بزرگسالی کم‌فروغ می‌شود.
طنز در نگاه رهبری، فراتر از تفننی گذرا یا ابزاری ساده برای تفکّه و خنداندنِ صرف است. بررسی طنز در نگاه رهبر شهید انقلاب.
رهبر شهید با نگاهی دقیق به روان‌شناسی هنرمند، طنزپردازی را صرفاً یک مهارت فنی نمی‌داند، بلکه آن را یک کنش ایمانی و خدمت بزرگ اجتماعی برمی‌شمرد که نیازمند پشتوانه‌ی معنوی است.
کتاب آدلا هنوز شام نخورده، نوشته یاسر سیستانی با مصاحبه‌های نجمه سعیدی که ازسوی انتشارات سوره مهر منتشر شده، مجموعه‌ای از خاطرات طنز رزمندگان کرمانی در سال‌های دفاع مقدس است.
طنز «بر سر جنازه ات» از جنس شوخی‌های تزئینی نیست؛ از دل موقعیت‌های مرگبار بیرون می‌آید.
رمان وامانده اثری است که با یک ایده‌ی آغازین تیز، طنزآلود و اجتماعی شروع می‌شود؛ ایده‌ای که از دلِ ناآگاهی، مهاجرت، فقر، طمع و استعاره‌های تاریخی تغذیه می‌کند.
رمان «زندگی و عقاید آقای تریسترام شندی» اثر لارنس استرن از آثار شاخص و ساختارشکن ادبیات قرن هجدهم است که با روایتی غیرخطی، طنزآمیز و سرشار از حاشیه‌پردازی، تجربه‌ای متفاوت از داستان‌گویی ارائه می‌دهد.
«رنگ زندگی» را می‌توان اثری دانست که اگرچه در قالب طنز سیاسی نوشته شده، گذر زمان معنای تازه‌ای به آن داده است.
کتاب معارف اللطائف فراتر از یک گردآوری صرف از لطیفه‌ها، تلاشی روشمند و جسورانه برای بازخوانی بخشی از میراث مغفول‌مانده‌ی بزرگان فرهنگ و اندیشه در ایران است.
طنز در رباعیات خیام بیشتر شبیه یک شیوه‌ی نگاه کردن به جهان است تا ابزاری برای خندیدن.
شاهنامه فردوسی صرفاً یک اثر میراثی نیست، بلکه به نوعی زیرساخت فرهنگی بدل شده است؛ متنی که جامعه ایرانی بارها و بارها به آن بازمی‌گردد تا معناهای تازه‌ای از آن استخراج کند.
علومی در آثار داستانی و پژوهشی خود، از جمله کتاب «طنز درباره پهلوی»، نشان داد که چگونه می‌توان از دل طنز، قصه‌ها و متون ادبی، لایه‌های پنهان جامعه و تاریخ معاصر ایران را بازخوانی کرد.
«مغازه خودکشی» فقط درباره‌ی خودکشی نیست. درباره‌ی صنعت ناامیدی است. درباره‌ی آدم‌هایی است که با فروش اندوه امرارمعاش می‌کنند و با دیدن شادی دیگران ناراحت می‌شوند.
چند روز از آتش‌بس می‌گذرد و دچار علائم ترک خبر شده‌ام؛ عرق سرد، لرزش دست و آبریزش مدام چشم. حدودا یک هفته است که اخبار را دنبال نمی‌کنم و ترک خبر کرده‌ام.
طنز سعدی تند و گزنده نیست؛ بیشتر شبیه لبخندی زیرکانه است که مخاطب را بی‌آنکه برنجاند، متوجه عمق خطای خود می‌کند و گاه این خطا اجتماعی است.
هیچ‌چیز بهتر از یک پادکست طنز برای خندیدن در حال حرکت نیست! مروری بر ده پادکست طنز انگلیسی زبان.
دنیای پادکست طنز فارسی فقط یک شکل از خنده ندارند، بلکه با ایده‌های مختلف منتشر می‌شود.
جیمی فلن در برنامه‌های اخیر خود و پس از شروع جنگ آمریکا با ایران، بی‌برنامگی ترامپ را برای این جنگ به‌وضوح به تمسخر گرفت و رفتارها و سخنان خارج از عرف رئیس‌جمهور آمریکا را دستمایه شوخی قرار داد.
