مقالات

ما که کارمان طنز و شوخی است باید حواسمان باشد که این حسن تعلیل‌های عموما پر از احساس، این جوری به کار ما نمی‌آید. ما باید حسن تعلیل را به «حسن طنزیم» تبدیل کنیم.

در تفریط سعی می‌شود هر مسئله مهم و بزرگی، کوچکتر از آن چیزی که هست بیان شود و به بیان دیگر کوچک‌نمایی شود.

اگر قصه و داستان مناسب و جذابی پیدا کنید می‌توانید به جای یک اشاره کوتاه طنزآمیز، «جان بخشیدن به اشیا» را به اتفاق اصلی و مرکزی نوشته خود تبدیل کنید.

جان من کیف می‌کنید که چقدر ساده، کامل، روان و با مثال‌های متنوع برای شما طنزنویسی را توضیح می‌دهم؟ سه تکنیک کاربردی طنزنویسی.

یکی از فنون پایه و مبنایی در نوشتن آثار مختلف ادبی و هنری تشبیه است. تشبیه یعنی شبیه کردن چیزی یا اتفاقی به یک چیز دیگر.

طنز در نگاه رهبری، فراتر از تفننی گذرا یا ابزاری ساده برای تفکّه و خنداندنِ صرف است. بررسی طنز در نگاه رهبر شهید انقلاب.

رهبر شهید با نگاهی دقیق به روان‌شناسی هنرمند، طنزپردازی را صرفاً یک مهارت فنی نمی‌داند، بلکه آن را یک کنش ایمانی و خدمت بزرگ اجتماعی برمی‌شمرد که نیازمند پشتوانه‌ی معنوی است.

تکنیک تکرار هم یکی دیگر از فنون کمدی‌نویسی است. اگر چیزی را در نوشته خود با خوشمزگی و لطافت خاصی تکرار کنید می‌توانید شوخی بسازید.

«ذم شبیه به مدح» نوعی از وارونه‌‌گویی است که شما در حالی که دارید از شخص یا موضوعی تعریف می‌کنید ناگهان ترمز دستی را وسط اتوبان می‌کشید و برعکسش را می‌گویید.

استاد مسلم وارونه‌گویی در طنز ایران علی‌اکبر دهخداست. می‌توانید برای آشنایی بیشتر «چرند و پرند» او را بخوانید تا وارونه گویی یک طنز پرداز را به صورت عملی مشاهده کنید. 

آرایه تشخیص در متن‌تان می‌ترکاند؛ مثل دوغ گازداری که حسابی تکانش داده باشید!

طنز در رباعیات خیام بیشتر شبیه یک شیوه‌ی نگاه کردن به جهان است تا ابزاری برای خندیدن.

شاهنامه فردوسی صرفاً یک اثر میراثی نیست، بلکه به نوعی زیرساخت فرهنگی بدل شده است؛ متنی که جامعه ایرانی بارها و بارها به آن بازمی‌گردد تا معناهای تازه‌ای از آن استخراج کند.

اگر فقط به استفاده از اغراق باشد که فردوسی از همه ما استادتر است ولی از اغراق برای ایجاد حماسه استفاده کرده است. پس اغراق‌هایتان حتما باید خنده‌دار هم باشد. تکنیک اغراق و استفاده از آن در متن.

طنز سعدی تند و گزنده نیست؛ بیشتر شبیه لبخندی زیرکانه است که مخاطب را بی‌آنکه برنجاند، متوجه عمق خطای خود می‌کند و گاه این خطا اجتماعی است.

در این مطلب به پاسخ های طنزآمیز و طنز در پیام های مسئولین ایرانی در زمان جنگ می‌پردازیم.

جیمی فلن در برنامه‌های اخیر خود و پس از شروع جنگ آمریکا با ایران، بی‌برنامگی ترامپ را برای این جنگ به‌وضوح به تمسخر گرفت و رفتارها و سخنان خارج از عرف رئیس‌جمهور آمریکا را دستمایه شوخی قرار داد.

در روزهای جنگ، خندیدن سخت‌ترین کار دنیا می‌شود اما همان‌طور که سینما بارها نشان داده است، همین خنده دشوار گاهی قدرتمندترین شکل اعتراض به جنگ است.

قهرمان‌ها همیشه محاسبات آدم‌های معمولی را بر هم می‌زنند و این بار کارشان را به واسطه اولین تصاویری که از ضدهوایی‌ها منتشر شد، انجام دادند. ما ابرقهرمان های واقعی را می شناسیم.

طنز هم مثل آشپزی است؛ برای پختن آن باید مواد اولیه داشته باشید. مواد اولیه طنز در جنگ را بشناسید.

شاید نتوان جنگ را «با خنده» تحمل کرد اما می‌توان با طنز، آن را افشا کرد. آیا خندیدن به جنگ کوچک شمردن رنج است؟

شاید شما هم همیشه می‌خواستید بدانید که اصلا طنز چیست و چه فرقی با بقیه کمدی‌ها دارد. نگران نباشید. خود ما اینجا هستیم و بر روی دور تند، تاریخچه طنز ایران را برای شما توضیح می‌دهیم.

از بس سینمای کمدی ایران مشکلی ندارد ما بیخودی برایش مشکل می‌تراشیم و از خودمان حرف در می‌آوریم.

شما هم اگر می‌خواهید ثواب کنید اگر فامیل بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس دارید همین‌ها را برای او توضیح بدهید. آیا می‌‌دانستید سینمای کمدی انواع مختلف دارد.

ما چند نمونه از شوخی‌ها را در این مطلب جمع‌آوری کرده‌ایم و با حافظ هم تا جایی که شد شوخی کرده‌ایم. شوخی با حافظ و مرور چند بیت او.

نوشتن طنز کار ساده‌ای نیست؛ اما این چند روش می‌تواند به نوشته‌ات کمی نشاط بیفزاید. پنج روش کارآمد برای تزریق طنز به متن.

هر چه ما قهرمان و یا ضدقهرمان مان را موردپسند نوجوان بپروریم، آن‌ها شخصیت خلق شده داستان ما را راحت تر می‌پذیرند. هفت گام برای نوشتن داستان طنز نوجوان.