برای نقد فیلم کمدی باید کمدی را فهمید
نویسنده: محسن فراهانی
سال‌ها پیش وقتی می‌خواستم فیلمی را ببینم ابتدا به نقد و بررسی‌های آن فیلم رجوع می‌کردم. دو سه تا نقد که می‌خواندم دستم می‌آمد که فیلم خوبی است یا نه؟ آیا مطابق با سلیقه من هست یا نه؟ آیا بروم ببینم یا نه؟ و هر بار هم نقدهای مثبتی در باره یک فیلم می‌خواندم و بعد تماشایش می‌کردم پشیمان نمی‌شدم.
اما حالا… این روزها ابتدا به جیبم نگاه می‌کنم و اگر پولی داشتم که از میان کوران بلایای اقتصادی جان سالم به در برده باشد مستقیم می‌روم و فیلم را می‌بینم. بدون اعتنا به نقدهایی که در رسانه‌ها در باره آن فیلم نوشته شده است.
چرا؟ چون این روزها دیگر اعتباری به برخی نقدها نیست. «نقد» هم بازیچه دوقطبی بودن جامعه شده است و عمق هنری خود را به سطح نگاه‌های سیاست‌زده رسانده. اجازه بدهید بیشتر توضیح بدهم.
نقد فیلم کمدی
ما در دورانی زندگی می‌کنیم که همه چیز دوقطبی شده است. به عنوان مثال اسطوره‌ها دوقطبی شده‌اند و عده‌ای برای یک اسطوره غش و ضعف می‌کنند و اسطوره دیگر را لعن و نفرین.
برخی اما اسطوره دوم را می‌پرستند و اسطوره اولی را فحش‌کش می‌کنند. خلاصه در این روزگار همه چیز اسیر این نگاه‌های دوقطبی شده است از جمله نقد فیلم.
نقد فیلم هم دیگر اعتباری برایش باقی نمانده وقتی نیمی از منتقدین صرفاً به خاطر جمع بازیگران و کارگردان و موضوع فیلم می‌گویند فیلم عالی است و منتقدین قطب روبه‌رو به همان دلایل می‌گویند فیلم بدی است.
یعنی اگر یک فیلم که بازیگران و موضوع روشنفکری داشته باشد هرچه باشد برای یک عده از منتقدین شاهکار است و برای عده دیگر مزخرف محض و فیلمی که ارزشی باشد و کارگردان انقلابی داشته باشد، هرچه باشد از نظر برخی منتقدین خورشید عالم‌تاب سینماست و از نظر منتقدین قطب روبه‌رو ارزش دیدن ندارد.
چیزی که در این میان پایمال می‌شود هنر واقعی فیلمساز است فارغ از هرگونه نگاه سیاست‌زده.
در این میان اما فیلم‌های کمدی به شدت درگیر این نوع نگاه دوقطبی هستند. فقط کافی است مثلاً نوید محمدزاده در یک فیلم کمدی بازی کند. تکلیف فیلم از روی پوستر مشخص است.
برای همین است که می‌گویم دیگر نمی‌شود با خواندن نقدها در مورد خوب بودن یا بد بودن فیلم‌ها نتیجه‌گیری کرد. هرچند به شدت معتقدم که نقد فیلم‌های کمدی را باید به افرادی سژرد که سواد کافی در حوزه طنز و کمدی داشته باشند نه افرادی که صرفاً فیلم‌بین و جشنواره‌برو هستند.
اما ترجیح می‌دهم تمام فیلم‌های کمدی را خودم ببینم و به نقدها توجه نکنم. البته اگر این پول درون جیبم بتواند از میان کوران بلایای اقتصادی جان سالم به‌درببرد.
پایان
برای مطالعه سایر مطالب اینجا کلیک کنید
