رسالت طنز در شعر میرزاده عشقی و احمد مطر
مقاله پژوهشی «رسالت طنز در شعر میرزاده عشقی و احمد مطر» با اتکا به روش ادبیات تطبیقی، به بازخوانی کارکردها و رسالت بنیادین طنز در سروده‌های دو تن از صریح‌ترین شاعران منتقد معاصر ایران و جهان عرب می‌پردازد.
این مقاله با تشریح پیوند میان تصویرسازی کاریکاتوری و بلاغت اعتراضی، تبیین می‌کند که چگونه عشقی در کشاکش تحولات مشروطه و مطر در مواجهه با دیکتاتوری در جهان عرب، از طنز تلخ و آگاهی‌بخش به‌عنوان ابزاری برای کالبدشکافی معضلات سیاسی و هدایت جامعه به‌سوی بیداری مدنی سود جسته‌اند.
رسالت طنز در شعر میرزاده عشقی و احمد مطر
محل انتشار: زبان و ادبیات عربی
سال انتشار: 1392
نویسنده مقاله: فرهاد رجبی
چکیده مقاله: طنز به‌عنوان بستری برای طرح برخی موضوعات انسانی، امروزه در ادبیات نوین بسیار مورد توجه است. این شیوه که در هنر کاریکاتور به صورت تجسمی می‌کوشد با برجسته نشان دادن برخی زوایا، بیننده را به‌سوی مفهومی خاص هدایت کند در شعر نیز در پی آن است تا نقش راهبردی خویش را حفظ کند؛ بنابراین شاعر تمام تلاش خود را به عمل می‌آورد تا توجه مخاطب به معنای مورد‌نظرش جلب شود.
این گونه سخن، به‌ویژه در آثار میرزاده عشقی، شاعر پارسی‌گو و احمد مطر، شاعر معاصر عراق، القای مفاهیم بس حساسی را برعهده می‌گیرد و می‌کوشد آگاهی را بیش از هر عنصری در مخاطبان خویش تبلور بخشد و فضا را برای داشتن اجتماعی مطلوب فراهم کند؛ امری که البته تحقق آن چندان ساده نمی‌نماید.
جستار حاضر بر آن است ضمن تشریح ویژگی های مفاهیم شعر دو شاعر، به کارکرد طنز در آن بپردازد و گستره عملکردش را مورد بررسی قرار دهد.
این مقاله با استفاده از روش تطبیق اندیشه‌های دو شاعر که ذیل این شیوه بیان واقع می‌‌شوند به تفحص درباره مضامینی خواهد پرداخت که در شعرشان به قالب طنز، هویت می‌بخشد.
برای خواندن و دریافت مقاله کلیک کنید و با مراجعه به متن کامل آن، با دیدگاه‌ها و یافته‌های نویسنده «رسالت طنز در شعر میرزاده عشقی و احمد مطر» بیشتر آشنا شوید.
پایان
سایر مقالات دفتر طنز را بخوانید
