طنز بیدارباش جامعه است
اولین کارگاه «انتقال تجربه قند مکرر» عصر روز شنبه پنجم مهرماه با حضور جمعی از علاقه‌مندان و با میزبانی مهدی استاداحمد و مهدی فرج‌اللهی، ساعت ۱۶ برگزار شد. مهمان ویژه این برنامه عباس حسین‌نژاد، شاعر، نویسنده و طنزپرداز بود.
به گزارش روابط عمومی دفتر طنز حوزه هنری، حسین‌نژاد در آغاز سخنان درباره خود گفت: «اول مهر ۱۳۵۶ در روستای نوکنده در مازندران که بعدها به شهر تبدیل و به استان گلستان ملحق شد به دنیا آمدم.
همیشه معتقدم که وقتی روستاها به شهر تبدیل می‌شوند انگار جز آسفالت چیزی به آنها اضافه نشده است. تا پایان دبیرستان در نوکنده و بندرگز تحصیل کردم و بعد از آن وارد دانشگاه تهران شدم و رشته زبان ژاپنی را انتخاب کردم.»
این شاعر و نویسنده طنزپرداز با اشاره به شروع فعالیت‌های ادبی‌اش افزود: «یکی از کسانی که در نوجوانی مرا جدی گرفت، محمد پورثانی بود. او نخستین متنم را در مجله اطلاعات هفتگی چاپ کرد و این برای ادامه کار انگیزه بزرگی شد. آن دوره، دوره اوج مجلات و دیده شدن بود و کمک می‌کرد که مسیرمان را پیدا کنیم.»
وی در ادامه بر توجه به نسل جوان به عنوان عمل اخلاقی در فضای ادبی و هنری تأکید کرد و گفت: «عمل اخلاقی سختی است که کسانی که به جایی رسیده‌اند، وقت بگذارند برای دیدن دیگران و تربیت جوان و نوجوان. این کار زندگی آنها را متحول می‌کند.»
حسین‌نژاد همچنین با یادآوری تجربه‌های طنزپردازان پیشین خاطرنشان کرد: «طنز آمده تا نیش را به نوش تبدیل کند. طنز بیدارباش جامعه است و کمک می‌کند مردم مشکلات را تحمل کنند. من افتخار می‌کنم که در آخرین عکس همکاران مجله گل‌آقا حضور داشتم.»
طنز بیدارباش جامعه است
مدیر دفتر طنز حوزه هنری با بیان اینکه در دوران دانشجویی مؤسس و سردبیر مجله طنزی به نام درنا در دانشگاه تهران بود، بیان کرد: «در آن زمان مدیران دانشگاه معترف بودند از این نشریه و طنزهای انتقادی آن هراس دارند و ما از این اتفاق لذت می‌بردیم.»
وی با اشاره به اینکه استاد منوچهر احترامی یکی از عجیب‌ترین موجودات روی زمین بود؛ اخلاقی، مهربان و بسیار جدی در طنز، گفت: «او حتی وقتی از دست ما ناراحت می‌شد، باز هم راهنمایی‌مان می‌کرد. او همیشه می‌گفت رعایت نکات اخلاقی در طنز باید در صدر ذهن طنزنویس باشد.»
حسین‌نژاد درباره اهمیت استادان تأثیرگذار گفت: «چهل و نه سال برای ابوالفضل زرویی نصرآباد، آن مرد بزرگ و تأثیرگذار بسیار کم بود و جهان قدر او را ندانست. زرویی کارخانه تولید طنز را در ایران ایجاد کرد. دفتر طنز همیشه درش باز بود و بسیاری از شاعران به برکت حضور او طنزپرداز شدند.»
این طنزپرداز با اشاره به کتاب تذکرة‌المقامات و شخصیت حسنعلی‌خان مستوفی به‌عنوان الگویی ماندگار در طنز گفت: «سیدمهدی شجاعی معتقد بود اگر زرویی فقط همین اثر را خلق کرده بود، باز هم در قله طنز قرار داشت.»
وی با اشاره به فعالیت‌های اخیر دفتر طنز گفت: «امروز که پروژه آموزشی قلمه در شهرها و استان‌های مختلف گسترش پیدا کرده است، حس می‌کنم جای خالی استاد زرویی بیش از پیش نمایان است. با این حال، هر بار که کار خوبی در دفتر طنز انجام می‌شود، رضایت او را احساس می‌کنم.»
حسین‌نژاد در پایان افزود: «ما در زمینه طنز تلاش کردیم که میکرورسانه‌هایی با موضوع نقد سیاسی و اجتماعی راه‌اندازی کنیم و به نظر تا اینجا با تلاش بچه‌ها موفق بوده‌ایم. توصیه می‌کنم که برای موفقیت در زمینه نویسندگی حتماً به آثار نویسندگان بزرگ توجه کرده و حتی از آنها می‌توانید تقلید کنید. از این کار نترسید، زیرا با تقلید مجبور نیستید راه‌های رفته و مشکلات کار آنها را تکرار کنید.»
در انتهای این نشست، عباس حسین‌نژاد اشعاری با حال و هوای عاشقانه و پاییزی از مجموعه شعرهای سپید و نیز مناجات‌هایی را از کتاب‌های «مناجات‌نامه» و «خدایانامه» خود خواند. در پایان، به رسم یادبود، کتاب «خدایانامه» نیز به حاضران اهدا شد.
پایان
اخبار برنامه‌های دیگر دفتر طنز را دنبال کنید.
