«اي صبا گر بگذري بر ساحل رود ارس»
بر دهان ياوه گويان ريز مشتي خار و خس
با همان بي‌ريشه‌هاي نسل عثماني بگو:
عرصه سيمرغ نبود جاي جولان مگس
هشت سال از خيل خوبان کم شد اما کم نشد
چيزي از خاک اهورايي به قدر يک عدس
ضرب شصت سخت نادر شاه اگر يادش نبود
يادش از عين الاسد آر و ز طوفان طبس
لشگر ايران چو خيزد از يمين و از يسار
دشمن ما مي‌کند خود را خراب از پيش و پس!
درجواب اين جماعت صائب تبريز گفت:
«گوهر خود را هويدا کن کمال اين است و بس»
