طنز در جنگ

فرار ترامپ و طعمه قرار دادن خبرنگاران آنقدر به اتفاق مهمی تبدیل شد که گمان می‌رود همچنان واکنش‌های اهالی رسانه و هنرمندان را در پی داشته باشد و روزانه شاهد دیدن آنها باشیم.

«خانواده من و بقیه حیوانات» از آن کتاب‌هایی است که حس شگفتی را در خواننده بیدار می‌کند؛ همان حس نادری که معمولاً در بزرگسالی کم‌فروغ می‌شود.

کتاب آدلا هنوز شام نخورده، نوشته یاسر سیستانی با مصاحبه‌های نجمه سعیدی که ازسوی انتشارات سوره مهر منتشر شده، مجموعه‌ای از خاطرات طنز رزمندگان کرمانی در سال‌های دفاع مقدس است.

در اخبار آمده ترامپ و نتانیاهو حدود یک ساعت پیش برای دومین بار تماس تلفنی داشتند. تماس تلفنی ترامپ و نتانیاهو را در این مطلب بخوانید.

طنز و شوخ‌طبعی با وجود ایرانیان عجین شده است و این خصیصه، در زمان‌های سخت و بحرانی، با کارکردهای اجتماعی گوناگون، به آرامش جامعه یا تقویت روحیه سلحشوری کمک می‌کند. واکاوی هجو و طنز در آینه جنگ.

عباس حسین‌نژاد، مدیر دفتر طنز حوزه هنری، از نقش پررنگ و بی‌ادعای طنزپردازان در «هجو دشمن» و «پشتیبانی فرهنگی از جنگ» می‌گوید.

محمدحسین نیرومند از قدرت طنز و کاریکاتور به عنوان سلاحی در روزهای جنگ و فعالیت روزانه‌اش در این ایام گفت. وقتی طنز سلاح می‌شود.

الان دیگر حساب برنده شدن‌های رئیس جمهور آمریکا از دست همه در رفته است. اما چطور؟ واقعا چطور می‌شود در این مدت کوتاه این همه پیروزی به دست آورد؟

«مهمان هایی با کفش های لنگه به لنگه» مجموعه داستانک‌های طنز دفاع مقدسی است، به قلم محمد دهریزی و اسماعیل الله‌دادی.

این آثار نه‌تنها بازتاب‌دهنده‌ی نگاه فردی او به رخدادهای سیاسی و اجتماعی آن مقطع‌اند، بلکه بخشی از زیست‌جهان بصری و ذهنی هنرمند را نیز نمایان می‌کنند. بیانیه های تصویری علیه نتانیاهو و ترامپ به روایت محمدحسین نیرومند.

در عین حال، «کیک رئیس جمهور» نقد سیاسی ظریف بر صدام و ساختار دیکتاتوری نیز ارائه می‌دهد؛ ساختاری که در آن ترس و اطاعت، افراد عادی را نیز به بازتولیدکنندگان قدرت تبدیل می‌کند.

این مجموعه شامل آثاری است که در بازه زمانی اسفند ۱۴۰۴ تا فروردین ۱۴۰۵ و همزمان با جنگ تحمیلی سوم خلق و منتشر شده‌اند و بخشی از فضای فکری و تصویری هنرمند را در آن دوره منعکس می‌کنند. هجویه های تصویری ترامپ به روایت مسعود شجاعی طباطبایی.

چند روز از آتش‌بس می‌گذرد و دچار علائم ترک خبر شده‌ام؛ عرق سرد، لرزش دست و آبریزش مدام چشم. حدودا یک هفته است که اخبار را دنبال نمی‌کنم و ترک خبر کرده‌ام.

به‌گزارشِ رسانه‌ی رویزرت، خوشبختانه به‌خاطر افزایش قیمت‌های سیگار پس از بسته شدنِ تنگه‌ هرمز و گیر کردن کل زندگی‌مان پشت آن تنگه ازجمله سیگار، مصرف سیگارهای بی‌کیفیت داخلی بین جوانان ما کاهش پیدا کرده است.

در این روزها که دیوانه بازی‌های رئیس جمهور نامتعادل آمریکا به حدی رسیده که داد و فغان دوست و دشمنش را به آسمان رسانده است، بد ندیدیم به بررسی چند اثر کمدی جنگی سینمایی و تلویزیونی بپردازیم که شخصیت‌هایی شبیه او را به تصویر کشیده‌اند.

در میانه روزهای سنگین جنگ، محسن فراهانی طنزپرداز، از تجربه تولید طنز در شرایط بحران می‌گوید؛ تجربه‌ای که با شوک اولیه جنگ، موج فشارهای زامبی‌های مجازی و محدودیت‌های رسانه‌ای آغاز شد، اما به باور او نقشش در حفظ روحیه و امید جامعه پررنگ‌تر از همیشه شد.

نمایشگاه کاریکاتور خبرنامه جنگی اثر هنرمند بین‌المللی عباس ناصری، با نگاهی طنزآمیز و منتقدانه به تحولات منطقه افتتاح شد و در معرض دید تماشاگران قرار گرفت.

در این مطلب به پاسخ های طنزآمیز و طنز در پیام های مسئولین ایرانی در زمان جنگ می‌پردازیم.

یعنی از آن روزی که گفت زیرساخت‌ها را می‌زند، به هر در و تخته‌ای زد که اسمش هرچه بود، زیرساخت نبود. اما گفت نه، می‌آیم و زیرساخت می‌زنم. ترامپ و زدن هایش.

دانشمندان جهان موفق به پیدا کردن گونه جدید جانوری شدند که نظریه داروین را مبنی بر حیوان بودن برخی از انسان‌ها اثبات می‌کند.

پرزیدنت چنان از آمار جنگ و زدن‌زدن‌هایش حرف زد که ما نه‌تنها به‌طور مادرزاد قانع شدیم، بلکه تصمیم گرفتیم از این روش دفاعی در جاهای دیگر هم استفاده کنیم. اصلاً اسم این روش را می‌گذاریم متد ترامپ!

جیمی فلن در برنامه‌های اخیر خود و پس از شروع جنگ آمریکا با ایران، بی‌برنامگی ترامپ را برای این جنگ به‌وضوح به تمسخر گرفت و رفتارها و سخنان خارج از عرف رئیس‌جمهور آمریکا را دستمایه شوخی قرار داد.

«چوپان دروغگو» مال قدیما بود، ما الآن خودمون «ترامپ توییتی» داریم!

کافِ «ترامپک» بسته به شناخت خواننده از «ترامپ» می‌تواند «کاف تصغیر»، «کاف تحقیر، «کاف تحبیب» و حتی «کاف تخریب»(!) باشد.

نوروز آمد؛ شاید نه برای آنکه همه‌چیز ناگهان خوب شود، بلکه برای آنکه یادمان بیندازد امید موجود عجیبی است. امید در سایه سال جدید.

اینجا کسی به دست تو بز هم نمی‌دهد، کم اتکا به وعده صد من یه غاز کن/ کمتر بده الاغ، فراخوانِ مرگ و خون، ماموت پیر! گمشو برو انقراض کن!

خدایا وقتی خواستیم نتانیاهو خیر نبیند منظورمان این نبود برای جنگ‌افروزی‌ها به او «خیر» نگویند و وقتی می‌خواندیم ترامپ بِتَرکد منظورمان این نبود فقط پاهایش وَرم کند.