«صبحانه با زرافه ها» را به دوستان خارجی خود معرفی نکنید
نویسنده: هادی مومن
وقتی تیزر «صبحانه با زرافهها» منتشر شد، اکثر دوستداران سینما یا به اصطلاح سینمابازها منتظر بودند ببیند سروش صحت از افراد مطرحی مثل بهرام رادان، پژمان جمشیدی و هوتن شکیبا، چه فیلم محشری از آب درآورده. فروش زیاد روزهای اول هم گواهی همین مدعی است.
اما برسیم به خود فیلم: داستان این است که سه دوست، همراه هم، به عروسی دوست چهارمشان میروند و حین بزن و برقص عروسی هم خودشان مواد میزنند، هم به داماد میدهند، که باعث از حال رفتن داماد میشود و ادامه ماجرا… .
ابتدا روند فیلم کند پیش میرود و صحنههایی دارد که خیلی برای مخاطب جا نمیافتد. مثلا وسط عروسی، داماد با بازی پژمان جمشیدی، جای اینکه مثلا در قسمت زنانه در حال رقص برای عروس باشد، یا حداقل در قسمت مردانه، کنار ساقدوشهایش باشد، بیخیال و تک و تنها، روی مبل تالار نشسته و به دوستانش تلفن میکند. یا حرکات دیگری انجام میدهد که مخاطب تصور میکند، بیشتر تدارکات عروسی را بر عهده دارد تا نقش داماد.
نکته دیگر اینکه، این فیلم قصه چندانی را روایت نمیکند. یعنی قصه تا ۳۰ درصد ابتدای فیلم وجود دارد و پس از آن مخاطب خیلی دنبال این نیست که بعدش چه میشود و بیشتر تکیه فیلم روی دیالوگها و اتفاقات آنی فیلم است.
دیالوگها هم که ابتدا کمدیاش در حد چند شوخی جنسی سخیف است که از کارگردان و نویسندهای مثل سروش صحت بعید بود، اما نویسنده از یک جایی به بعد کمی دستش می آید که در این روایت چگونه بدون مسائل جنسی هم از مخاطب خنده بگیرد که تا حدی موفق است.
این فیلم پایان خاص و جذابی هم ندارد و بدون باز شدن گره خاصی از همان قصه اندک، پایان مییابد.
نقد جدی و مهم دیگر این است که همه پنج بازیگر اصلی، از پزشک گرفته تا راننده اسنپ، کلا یا روی مواد هستند، یا دنبال مخ زنی از نوامیس مردم. حتی در شرایطی که نزدیکترین دوستشان، در بدترین شرایط قرار دارد، ازین موارد صرفنظر نمیکنن. و شما یک نقش کمی مثبت یا یک «دانای کل» در فیلم مشاهده نمیکنید.
خلاصه بگویم که فیلم به نوعی بدترین تصویری که از مردهای ایرانی میتوان ترسیم کرد، را به مخاطب ارائه میدهد. بنابراین توصیه میکنم اگر شما یک دوست خارجی دارید هرگز این اثر را به عنوان یک فیلم ایرانی به او معرفی نکنید. چون پس از تماشای فیلم، احتمال اینکه رفاقتش را با شما پایان دهد بسیار زیاد است.
در کل «صبحانه با زرافهها» نه فیلم خیلی شاخ و درجه یکی است، نه فیلم خیلی کسل کننده. و شاید به درد یک بار تماشا در سینما بخورد، به شرط اینکه سه شنبه باشد.
پایان
نقدهای دیگر فیلم صبحانه با زرافه ها را اینجا بخوانید.




اینکه دنبال شخصیت دانای کل یا مثبت هستین و با شخصیت خاکستری موجود در جامعه هنوز اشنا نشدین مشخص میکنه فضای صداوسیمایی و پند اخلاقی قصه از وجود منتقدین درنیومده😂