فیلم خانه ارواح و چند پرسش
نویسنده: سارا ملاعباسی
فیلم خانه ارواح به نویسندگی و کارگردانی کیارش اسدی زاده محصول سال 1399 است و در اردیبهشت 1404 اکران شد و همین فاصله پنج ساله تا اکران ممکن است تازگی ایده اولیه را کهنه کرده باشد.
داستان فیلم از 28 مرداد 1332 شروع میشود. زمانی که کودتا اتفاق میافتد و دو نوزاد در کنار هم به دنیا میآیند. بعد داستان 33 سال جلو میرود و فضای فانتزی داستان شکل میگیرد.
جایی که دو نوزاد بزرگ شدهاند و در سالهای جنگ تحمیلی به طور اتفاقی با هم از دست ماموران کمیته فرار میکنند و به خانهای متروکه جلوی همان بیمارستانی که متولد شدند، میروند. آنجا روحی را میبینند که دیگران از وجودش بیخبرند… .
همین باعث میشود وارد داستانی شوند که بر اساس منطق و تفکر نویسنده شکل گرفته است.
البته درست است که هر نویسنده و فیلمنامهنویس منطق خاص خودش را دارد، اما در خانه ارواح چند سوال به وجود میآید که ذهن بیننده را درگیر میکند و تا پایان برای آن جوابی نیست.
مثل اینکه چرا تکههای آونگ خانه متروکه دست ارواح بود؟ دلیل آمدن دو روح بعدی (سروش صحت و رضا کیانیان) به آن خانه چه بود؟ چرا روحها اینقدر ساده بودند و حرف مرتضی و شاهرخ را باور میکردند؟ اگر ماموران کمیته نمیآمدند آیا باز هم در آن خانه روحی وجود داشت؟ و سوالهای دیگری که حتما به ذهن سایر بینندگان رسیده و ما به آن توجه نکردیم.
فیلم خانه ارواح
نکته مثبت این فیلم بازیهای بازیگران است و همین هم مخاطب را تا انتها پای فیلم نگهمیدارد. اما صرفا بیننده را سرگرم میکند و به خاطر سوالهای متعددی که برای مخاطب ایجاد میکند، لحظات کمدی قوی ندارد و تمرکز را از روی موقعیتهای طنز برمیدارد.
حتی بخش آخر و مواجهه با روح سوم، دستخوش سانسور شده و جز سکانس رقص چیزی برای نمایش وجود ندارد. فقط میدانیم که نشان چهارم هم بدست آمده است.
نکته مثبت دیگر، پایانبندی فیلم است که با آن منطق اولیه و پر از سوال مطابقت داشت و تا حدودی برای مخاطب رضایتبخش بود.
این در حالی است که دوسال گذشته سریال «دفتر یادداشت» به کارگردانی کیارش اسدی زاده منتشر شد و سریال معمایی-کمدی قابل قبولی بود و اکران خانه ارواح بعد از تازهترین اثر اسدزاده، باعث شده از زاویه دیگری به آثار این کارگردان نگاه شود.
نگاهی که این فیلم را در دسته آثار سرگرمی قرار میدهد و فضایی برای تعریف از کمدی ارائه نداده است.
پایان
همچنین بخوانید: در فیلم خانه ارواح به چه چیزی بخندیم



