سریال شاهگوش و طنز پلیسی در کلانتری خیالی
نویسنده: علیرضا عبدی
«شاهگوش» یک مجموعه نمایشی طنز-اجتماعی در ۲۸ قسمت است که داود میرباقری آن را در سال ۱۳۹۲ ساخته است. این سریال در شبکه نمایش خانگی پخش شد و با استقبال خوبی روبه‌رو شد و در نهایت توانست تندیس حافظ را به‌عنوان بهترین مجموعه تلویزیونی از آن خود کند.
بازیگران؛ یک ارکستر از ستاره‌های کمدی!
«شاهگوش» با بهره‌گیری از بازیگران بنام سینما و تلویزیون، سعی در جذب مخاطب داشته است. از جمله این بازیگران می‌توان به اکبر عبدی، محسن تنابنده، فرهاد اصلانی، طناز طباطبایی، مرجانه گلچین، حمیدرضا آذرنگ، هادی کاظمی، شهرام حقیقت‌دوست، احمد مهران‌فر، رضا کیانیان اشاره کرد.
یکی از نقاط قوت و جذاب این سریال، بازی محسن تنابنده در سه نقش متفاوت است؛ یک خواننده زیرزمینی، یک قاضی دادگاه و یک روحانی به نام حاج‌آقا طلایی. تنابنده با این سه نقش، توانسته هنرنمایی قابل‌توجهی از خود به نمایش بگذارد.
داستان؛ از عشق استقلالی تا پرونده قتل!
داستان از یک موقعیت ساده و آشنای ایرانی شروع می‌شود: کله‌پزی با بازی اکبر عبدی که عشق بی‌پایانش به استقلال را با هیچ‌چیز دیگری عوض نمی‌کند، دختری دارد که یک خواستگار پرسپولیسی برایش پیدا شده است! این تعلق‌رنگی خانوادگی قرار است دردسرساز شود.
اما با فوت کله‌پز در یک تصادف رانندگی، قصه از یک کمدی عاشقانه به یک پرونده جنایی-کارآگاهی تبدیل می‌شود و ماموران کلانتری خیالی «۱۰۰ ملت» به‌دنبال قاتل می‌گردند. تنها شاهد ماجرا، مردی تک‌چشم است که فقط رنگ و نوع ماشین قاتل را به خاطر دارد.
در ادامه، بسیاری از گروه‌های اجتماعی به‌عنوان مظنون به قتل احضار می‌شوند و ماشین‌شان توقیف می‌شود و گویی کل جامعه متهم به قتل است. از پسر دانشجوی عاشق دختر کله‌پز گرفته تا یک مقام قضایی، روحانی، چهره فوتبالی، روان‌شناس، استاد دانشگاه و حتی یک خواننده مجلسی!
سریال شاهگوش
طنز از جنس «کلانتری خیالی»!
طنز «شاهگوش» بیش از هر چیز از بستر کلانتری «۱۰۰ ملت» و شخصیت‌های آن تغذیه می‌کند. سرگرد اسد خفته با بازی فرهاد اصلانی، رئیس کلانتری چاقی است که گوش‌های تیزی دارد و حتی صدای آهسته را هم می‌شنود؛ ویژگی‌ای که نام سریال را هم شکل داده است.
او در کنار همکارانش، یعنی سرگرد سرخی با بازی حمیدرضا آذرنگ و آب‌پرور با بازی شهرام حقیقت‌دوست، موقعیت‌های کمیک جذابی را رقم می‌زنند. به‌علاوه، سریال با ورود شخصیت‌هایی مثل خنجری و زهره‌خان با بازی هادی کاظمی، جان تازه‌ای گرفت.
طنز این سریال از جنس نگاه کاریکاتوری و گزنده به نهادهای اجتماعی، به‌ویژه نیروی انتظامی، است. تصویری که از پلیس در این سریال ارائه می‌شود، آن‌قدر اغراق‌آمیز است که هم می‌خنداند و هم ممکن است دل برخی را به درد آورد.
نقاط قوت؛ ستاره‌هایی که می‌درخشند!
۱. گریم و بازی خاص: گریم‌های متفاوت و نقش‌های چالشی بازیگران، به‌ویژه محسن تنابنده در سه نقش، از عوامل اصلی جذابیت سریال است.
۲. شخصیت‌پردازی قوی: میرباقری در خلق شخصیت‌های ماندگار تبحری خاص دارد و «شاهگوش» هم از این قاعده مستثنی نیست.
۳. موفقیت در دل مردم و جوایز: سریال در سال پخش، عنوان بهترین مجموعه تلویزیونی را به دست آورد و تندیس حافظ را از آن خود کرد.
نقاط ضعف؛ وقتی یک شروع جنجالی، به پایان آبکی می‌رسد!
«شاهگوش» اما با وجود بازیگران خوب، در دام ضعف‌های جدی گرفتار شد؛ ضعف‌هایی که باعث شد سریال نتواند رضایت کامل مخاطبان را جلب کند.
۱. انتظار نافرجام از میرباقری: یکی از مهم‌ترین نقدها، نرسیدن سریال به سطح انتظارات از داود میرباقری بود. مخاطبان معتقد بودند سریال «در شان میرباقری نبود».
۲. شروع ضعیف و ریتم کند: قسمت‌های اول سریال با انتقادهای زیادی مواجه شد و وعده عوامل برای جذاب شدن سریال از قسمت‌های کلانتری، چندان عملی نشد.
۳. پایان ناامیدکننده: سریال با وجود آغازی جنجالی، نتوانست پایانی خوب و منسجم داشته باشد و همین مسئله باعث نارضایتی بخشی از مخاطبان شد.
۴. تکرار موقعیت‌ها: یکی از نقاط ضعف اصلی سریال، استفاده نادرست از بعضی عناصر جذاب و تکرار بیش از حد موقعیت‌ها بود.
سریالی برای طرفداران بازی خوب!
«شاهگوش» یک سریال کمدی دوست‌داشتنی اما نه‌چندان منسجم است. اگر از طرفداران بازی‌های خوب و گریم‌های خاص هستید، «شاهگوش» را از دست ندهید؛ محسن تنابنده در سه نقش و مرحوم اکبر عبدی در نقش کله‌پز استقلالی، ارزش یک بار دیدن دارند و این سریال هنوز هم به‌عنوان یکی از آثار قابل‌توجه شبکه نمایش خانگی، در خاطر مخاطبان باقی مانده است.
پایان
نقد و بررسی سایر برنامه‌های سینما و تلویزیون را بخوانید
