ریگ چاه و شوخی های حرفه ای
نویسنده: بزرگمهر حیاتی
نمایش روزهای گذشته سالن قشقایی تئاترشهر، نمایشی بود جذاب، به نام «ریگ چاه» به نویسندگی و کارگردانی علی پیمان.
از همین ابتدا بگویم که اگر در اینجا به دنبال متنی می‌گردید که به طور تخصصی این تئاتر را نقد کرده باشد، باید بگویم که خیر، ما از آن خانواده‌هایش نیستیم.
منظورم این است انتظار نداشته باشید که کلماتی چون «زیبایی‌شناسی پست‌دراماتیک»، «فهم دیالکتیکی از متن کلاسیک»، «دکوپاژِ صحنه‌ای چندلایه» و یا «میزانسن» در این متن ببینید.
من منتقد حرفه‌ای نیستم. در عبارت «زیبایی‌شناسی پست‌دراماتیک» هم فقط معنای ماتیک آن را می‌دانم. این کلمات قلمبه سلمبه را هم از چت‌جی‌پی‌تی گرفته‌ام!
اما! از این متن این انتظار را داشته باشید که یک متن خودمانی و واقعی بخوانید؛ از آنچه که به یک مخاطب در این تجربه‌ی جذاب گذشت.
ریگ چاه و شوخی های حرفه ای
ریگ چاه، دومین تئاتر کمدی بود که می‌رفتم. در مقایسه با اولین تئاتر کمدی که رفتم شدیداً بهتر بود. به دور از شوخی‌های اروتیک و جنسی بود. حداقل آدم می‌توانست با خانواده هم این تئاتر را ببیند! برعکس تئاترهای به اصطلاح کمدی که جدیداً زیاد هم شده‌اند و برای خنداندن مخاطب، چیزی جز شوخی‌های جنسی در آستین‌شان ندارند.
شوخی‌های ریگ‌چاه زیبا بود و درست. آدم بعد از خندیدن مجبور نبود عرق شرم را از روی پیشانی‌اش پاک کند!
ریگ چاه پیام و مفهوم داشت. صرفاً نیامده بود به هر قیمتی بخنداند. هم خنده داشت و هم به فکر فرو رفتن. درست مثل بالا و پایین‌های زندگی.
موضوعش نیز موضوعی بود که در جامعه‌ی ما زیاد به آن پرداخته نمی‌شود یا حداقل من ندیده‌ام. بله به موضوع سربازی پرداخته می‌شود، ولی به یک لایه عمیق‌تر از آن یعنی سربازانی که در مرزهای کشورمان خدمت می‌کنند زیاد پرداخته نمی‌شود.
ولی ریگ چاه به سربازانی با زندگی‌ها و دغدغه‌های متفاوت، از دانشجوی دکترا تا هنرجوی شیدای بازیگری و سینما که در مرزهای سیستان و بلوچستان خدمت می‌کردند پرداخته بود.
بازیِ بازیگران ریگ چاه هم جذاب بود. استفاده از لهجه‌های سربازانی که از مناطق مختلف آمده بودند و سوءتفاهم‌هایی که به این دلیل پیش می‌آمدند هم حرفه‌ای و جذاب بود.
ریتم نمایش، ریتم خوبی بود. نه آنقدر ریتم کندی داشت که حوصله‌سربر باشد و نه آنقدر سریع بود که جا بمانی. شروعش نیز جذاب بود. پایانش هم همینطور بود و مخاطب را به حال خودش رها نمی‌کرد.
در کل، واقعاً اگر بخواهید یک تئاتر خوب و کمدی ببینید که با شوخی‌های حرفه‌ای آن بخندید نه با شوخی‌های سطح پایینی که به شعورتان توهین می‌کند، ریگ چاه واقعاً انتخاب خوبی است.
من هم اگر بشود، بار دیگر حتماً می‌روم. چون به نظرم حتی برای من که یک فیلم یا سریال را معمولاً بیش از یکبار نمی‌بینم، ریگ چاه ارزش چندبار دیدن را داشت.
پایان
درباره «نمایش ریگ چاه» بیشتر بخوانید
