پيس پيس؛ فراموش کن | رضا احسان‌پور

در خبرها آمده بود:
دانشمندان مرکز تحقيقات دانشگاه مونترئال دريافتند که با مصرف «متيراپون» مي‌توان از يادآوري خاطرات ناگوار و ناخوشايند تا حدودي جلوگيري کرد.
فرض کنيد اين دارو به مرحله توليد و مصرف عمومي برسد. اتفاقات زير حاصل تصورات من است؛ شما هم تصور کنيد!

روز – داخلي – خانه
مرد: امروز چه روزي است؟
زن: امروز؟
مرد: آره امروز. فکر مي‌کنم پارسال يک چنين روزي يک اتفاق ناگوار افتاد ولي هر چه فکر مي‌کنم چيزي يادم نمي‌آيد!
زن: پارسال؟! اجازه بده کمي فکر کنم. اتفاق ناگوار که نه، ولي تا آنجايي که من به خاطر دارم مثل اينکه يک اتفاق خوب افتاد؛ آره آره؛ يادم هست خيلي خوشحال بودم. ئه! آهان دقيقاً پارسال يک چنين روزي مادرت مُرد!
در اين لحظه مرد عصباني مي‌شود و کنترل تلويزيون را به طرف همسرش پرت مي‌کند. زن جاخالي مي‌دهد و اسپري محتوي «متيراپون» را از زير مبل در مي‌آورد و به صورت مرد اسپري مي‌کند. در عرض يک ثانيه عصبانيت مرد فروکش مي‌کند و هر دو در کنار هم به تماشاي سريال يانگوم مي‌نشينند.

روز – داخلي – دادگاه خانواده
قاضي:  خانم! همسر شما ادعا مي‌‎کند که شما به ايشان دروغ گفته‌ايد.
زن: چه دروغي آقاي قاضي؟
مرد: چه دروغي؟ چه دروغي؟! مي‌بينيد آقاي قاضي؟ توي روز روشن دارد دروغ مي‌گويد. اين خانم قبل از من سه بار ازدواج کرده و طلاق گرفته است!
زن: من؟! واقعاً؟ پس چرا چيزي يادم نمي‌آيد؟
در اين لحظه، قاضي که از سهامداران شرکت داروسازي است و يکي از آن سه همسر سابق زن است در قسمت‌هاي بعدي سريال دست او رو مي‌شود، اسپري «متيراپون» را از داخل کشو ميزش در مي‌آورد و در فضاي دادگاه و راهروها اسپري مي‌کند. ناگهان همه‌ي مراجعان دادگاه با رعايت شئونات و موازين اخلاقي و اسلامي يکديگر را در آغوش مي‌گيرند و با روي خوش و لبخند بر لب دادگاه را ترک مي‌کنند.

روز – داخلي – اتاق کنفرانس مطبوعاتي
وزير راه: خبرنگار بعدي.
خبرنگار: آقاي وزير راه! شما چه توضيحي در مورد هواپيماي توپولوفي که روز گذشته سقوط کرد داريد؟ چطور مي‌خواهيد پاسخگوي خانواده‌هاي قربانيان باشيد؟ اين اتفاق ناگوار تا سال‌ها و شايد براي ابد در ذهن مردم مي‌ماند.
در اين لحظه، وزير راه که او هم اتفاقاً از سهامداران شرکت داروسازي است و تا آخر سريال دست او رو نمي‌شود تا بهانه‌اي باشد براي ساخت سري بعدي سريال، با اشاره به محافظانش به آنها علامت مي‌دهد. ناگهان چند بمب بزرگ در کل کشور منفجر مي‌شود و گاز «متيراپون» فضاي کل کشور را پر مي‌کند و مردم کشور همه اتفاقات ناگوار تا به آن موقع، اعم از ريز و درشت را از ياد مي‌برند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.

به بالا بروید