چهارمين و آخرين کارگاه آموزش طنز پنجمين جشنواره سراسري طنز مکتوب در آستانه اختتاميه اين جشنواره در حوزه هنري با حضور عليرضا محمودي؛ فيلمنامه نويس و جمعي از طنزپردازان برگزار شد.
در کارگاه «چگونه فيلمنامه طنز بنويسيم» محمودي به آموزش و بررسي نوشتن فيلمنامه طنز از پيدا کرن ايده تا نوشتن فيلمنامه پرداخت.
عليرضا محمودي با اشاره به مطالعاتي که در 10 سال گذشته درباره ژانر در دنيا انجام شده‌است، تصريح کرد: «کمدي ديگر يک ژانر و گونه نيست زيرا با عواطف و احساسات و درونيات تماشاچي سروکار دارد و گسترده‌تر از ژانر است.»
محمودي سه عامل شمايل، روايت و تکنيک‌هاي بصري و صوتي را مولفه‌هاي مورد نظر براي تشخيص و تعيين ژانر يک فيلم دانست و گفت: «کمدي ممکن است شمايل وسترن داشته باشد اما کمدي باشد يا ممکن است مولفه‌هاي ژانر وحشت داشته باشد اما کمدي باشد.»
وي افزود: «هر داستان و رويکردي را در روايت مي‌توان کمدي نوشت. لحن و نتيجه لحن، تعيين مي‌کند که موفق بوده يا نه يعني اگر مخاطب را نخنداند کمدي نيست چراکه هدف سينماي کمدي خندان است.»
محمودي تصريح کرد: «کمدي لحن است و براي نوشتن فيلمنامه کمدي و ساختن آن بايد لحن کمدي را شناخت و به آن احاطه داشت که بخشي از اين شناخت ذاتي است و بخشي پرورش بايد داده شود.»
اين فيلمنامه‌نويس با اشاره به اين که تعريف کردن يک فيلم جدي به لحن کمدي تمريني براي نوشتن فيلمنامه طنز است، اين تمرين را با کمک حاضران در کارگاه انجام داد.
عليرضا محمودي در ادامه اولين قدم براي نوشتن فيلمنامه را «ايده» ذکر کرد و گفت: «ايده با پرسش «چه مي‌شود اگر…؟» شروع مي‌شود. براي رسيدن به ايده فيلمنامه کمدي بايد ببينيد در جامعه و در زندگي چه چيزي بيشتر از همه شما را خشمگين مي‌کند.»
محمودي با تأکيد بر اين که طنزنويس يک آرمان‌گراي واقع‌بين است، گفت: «ما به عنوان فيلمنامه‌نويس کمدي مي‌خواهيم خشم خود را نشان دهيم، اما زيرک هستيم و نمي‌خواهيم فيلم اجتماعي بسازيم و شعار دهيم.»
وي درباره يک فيلمنامه قوي کمدي اظهار داشت: «فيلمنامه‌اي قوي است که خواست قهرمان براي تماشاچي قوي باشد و هدف قهرمان از طرف تماشاچي پذيرفته شده باشد و به او حق بدهد. رفتار قهرمان بايد تماشاچي را مجاب کند و برايش حياتي باشد.»
محمودي تصريح کرد: «براي فيلمنامه بايد يک قهرمان داشته باشيم که خواسته‌اي دارد و براي رسيدن به آن خواسته موانعي بر سر راهش است.»
وي همچنين درباره شيوه نوشتن فيلمنامه گفت: «بايد داستان را در سه صفحه بنويسيم سپس در 10 صفحه شروع و ميان و پايان داستان را شرح دهيم و درپايان در 20 صفحه خلاصه سکانس‌ها را به ترتيبي که در فيلم قرار است باشد، بنويسيم.»
اين فيلمنامه‌نويس در پايان با اشاره به سينماي متکي بر کمدين تصريح کرد: «در اين نوع فيلم‌ها داستان بر ويژگي‌هاي کمدين متکي است و باري از دوش فيلمنامه‌نويس براي شخصيت‌پردازي برداشته مي‌شود.»
