رضا ساکي در برنامه دگرخند گفت: طنزنويسي سازوکاري است که قابل تمرين و آموختن است، البته وجود استعداد در کساني که مي خواهند طنزپرداز شوند بايد باشد.
وي گفت: اصولي را که بايد در طنز رعايت کرد متاسفانه در اکثر نوشته هاي طنز ديده نمي شود. فرق نسل ما با نسل هاي جديد و البته قديم در اين است که ارتباط مان را با پيشينيان قطع کرده ايم.
ساکي تصريح کرد: اگر تهيه کننده و نويسنده در برنامه طنزراديويي حرفه اي عمل کنند، آن طنز مي تواند ميان مخاطبان تاثير بگذارد.
وي در ادامه بيان کرد: يکسري اتفاقات و موضوعات مختص راديو هستند، بعضي مواقع بايد از اقتضائات رسانه اي استفاده کرد تا کار انجام شده، مثمر ثمر واقع شود.
به گفته ساکي، طنز راديويي بايد سرگرم کننده باشد تا مخاطب را جذب کند، اگر هيچ موضوع سرگرمي در آن وجود نداشته باشد، مطمئنا هيچ گونه جذابيتي براي مخاطب ندارد.
وي کوتاه بودن زمان برنامه طنز راديويي را مهم دانست و گفت: ذات طنز راديويي، به کوتاه بودن آن است. نمايش راديويي در زمان کوتاه است که بر مخاطب تاثير مي گذارد. در برنامه طنز راديويي، کوتاه بودن شگفتي آفرين است.
مهدي فرج اللهي مجري برنامه ايجاز، کوتاهي، تنوع، خلاقيت و درک صحيح از رسانه اي شنيداري چون راديو را توسط برنامه سازان مهمترين عوامل توفيق يک برنامه ي راديويي دانست.
مهدي استاد احمد طنزپرداز نوشتن طنز براي برنامه راديويي را نسبت به ديگر گونه هاي طنز سخت دانست و گفت: طنزهايي که در روزنامه و يا مجلات نوشته مي شود پس از گذشت چندين شماره ذائقه مخاطب را شناسايي و مخاطب را به سمت خود جذب مي کند در حالي که در راديو چنين امکاني وجود ندارد.
به گفته استاد احمد، در طنز راديويي لحظه جذب مخاطب «آن» است و بايد در لحظه پسند مخاطب را گرفت.
وي در ادامه گفت: در چند سال اخير طنز راديويي، بسياري از قالب هاي مرسوم و رايج را استفاده کرديم. مخاطبان به غير از خبرهاي ورزشي و اخبار، به بخش سرگرمي هم احتياج دارند و مخاطبان طنز نمايشي در راديو را بيشتر مي پسندند.
