به گزارش خبرنگار دفتر طنز، چهارشنبه يازده آبان «کفش‌هاي ميرزا نوروز» با رويکرد نقد و بررسي استفاده از متون کهن ادبي در ساخت فيلم‌هاي سينمايي با حضور «مازيار فکري ارشاد» و «خسرو نقيبي» در تالار سوره حوزه هنري پخش شد.
بنابر اين گزارش، مازيار فکري ارشاد در ابتداي نشست «نور، دوربين، صدا، خنده» با اشاره به خاطره‌انگيز بودن اين کمدي و اکران موفق نوروزي آن در سال 65 اظهار کرد: شايد اين فيلم در حال حاضر کهنه به نظر برسد و نتواند خنده چنداني از مخاطب بگيرد اما در آن سال‌ها با توجه به اينکه کمدي خيلي کم ساخته مي‌شد توانست مخاطبان را بخنداند و همچنين وارد ادبيات شفاهي مردم نيز شد و هنوز هم به هر کفشي که خيلي کهنه باشد لقب کفش‌هاي ميرزا نوروز داده مي‌شود.
اين منتقد سينما افزود: اين فيلم زماني ساخته شد که اغلب فيلم‌هاي سينمايي در سه موضوع موادمخدر، جنگ يا تاريخ ساخته مي‌شد و فضاي کمدي‌ها نيز اغلب امثال حکمي بود.
خسرو نقيبي با بيان اينکه کفش‌هاي ميزرا نوروز به نوعي اولين فيلم کمدي زمان انقلاب است که موفق مي‌شود اجازه اکران بگيرد، گفت: اين فيلم در زماني که جامعه سال‌هاي سخت جنگ را مي‌گذراند و سينما در تسخير فيلم‌هاي جنگي است خنده زيادي از مخاطب مي‌گيرد در حالي که قرار است يک طنز تلخ باشد.
وي ادامه داد: کفش‌هاي ميرزا نوروز راه را براي ساختن فيلم‌هاي کمدي بعدي باز مي‌کند و با اعتماد به اين گروه سلطان و شبان نيز ساخته مي‌شود.
اين منتقد سينما درباره چرايي علاقه نشان ندادن فيلمسازان به ساخت کمدي‌هايي نظير کفش‌هاي ميرزا نوروز اظهار کرد: اين کمدي در فضايي ساخته مي‌شود که سينما دغدغه فروش و اکران ندارد. در حال حاضر نيز ساخت چنين فيلمي با هزينه ميلياردي مواجه است در نتيجه سينماي خصوصي سمت ساخت چنين فيلمي نمي‌رود و سينما دولتي نيز اولويت‌هاي ديگري دارد. همچنين تماشاگران نيز ثابت کردند به ديدن فيلم‌هاي تاريخي در تلويزيون علاقه بيشتري نشان مي‌دهند تا پرده‌هاي سينما.
نقيبي همچنين به فروش فيلم‌هاي کمدي در سال هاي اخير اشاره کرد و گفت: در سال گذشته و جاري ديديم مخاطبان کمدي‌هاي سطحي ريزش داشت و اين امري طبيعي در سينماست. در سال 76 به بعد نيز وقتي فضا باز مي‌شود و با حجم زيادي از فيلم‌هاي دختر پسري گيتار به‌دست مواجه مي‌شويم که دو سال اول با اقبال مواجه مي‌شوند اما بعد ريزش مخاطب دارند. اين اتفاق براي کمدي نيز مي‌افتد و قطعا در سال آينده تهيه کنندگان کمتري به سمت ساخت کمدي‌هاي مبتذل مي‌روند.
در ادامه اين نشست مازيار فکري ارشاد با ارشاره به عدم علاقه اغلب کارگردانان براي ساخت فيلم‌هاي کمدي فاخر ابراز کرد: روشنفکري ما عموما ريشه خود را از نگاه چپ گرفته است و روشن فکران چپ ما هم ديدي جدي دارند و در اين نگاه براي کمدي جايي وجود ندارد. در نتيجه فيلم دردمند و تلخ براي آنان نماد يک فيلم خوب و فيلم کمدي، فيلمي به‌درد نخور است.
اين منتقد سينما با ابراز تاسف از وجود چنين نگاهي ادامه داد: اي کاش اين نگاه اصلاح شود. وجود اين نگاه باعث مي‌شود علي حاتمي که يک زمان «حسن کچل» را مي‌سازد نگاه عوض کند و بعد «دل‌شدگان» را بسازد. هنوز هم اين نگاه وجود دارد و فيلمي که شاد با سرو شکل خوب از سوي بسياري از جناح‌ها به بي عارودردي متهم مي‌شود.
فکري ارشاد همچنين درباره اقتباس ادبي در سينما گفت: در سينما جهان اغلب فيلم‌ها از قصه‌ها و حتي يک مقاله در روزنامه اقتباس شده‌اند اما چنين چيزي در سينماي ايران رايج نيست و در اين سال‌ها بهرام توکلي جزو معدود کساني بود که اين کار را به خوبي انجام داد.
اين منتقد در انتهاي نشست تصريح کرد: متون طنز کهن ما خيلي ظرفيت تصويري ندارند و شايد بتوان در ساخت کارهاي تلويزيوني استفاده بيشتري از اين متون کرد. همچنين مي‌توان با استفاده از خلاقييت به نوعي اين متون کهن را امروزي کرد که واقعا کار دشواري است.
