روبرتو مالاور طنزپرداز برجسته ونزوئلایی است
گردآوری و ترجمه: الهه ایزدی
روبرتو آدولفو مالاور گونزالِس، نویسنده، طنزپرداز، روزنامه‌نگار و استاد دانشگاه، متولد ۱۹۵۵ در تاکاریگوای ونزوئلاست.
او برای کتاب El discurso mas claro de la historia «شفاف‌ترین سخنرانی تاریخ»، برنده جایزه پدرو لئون زاپاتا برای ادبیات طنز شد.
او همچنین در سال ۲۰۰۵ جایزه ملی روزنامه‌نگاری را از آن خود کرد.
روبرتو مالاور مشاغل مختلفی را از استادی دانشگاه و مشاور تحریریه تا مدیریت آژانس‌های تبلیغاتی تجربه کرده است.
شهرتش به‌خاطر توانایی ویژه‌اش در تزریق طنز به مسائل جدی سیاسی و اجتماعی‌ست. مالاور در نشریات مختلفی می‌نویسد و در Ultimas Noticias و El Universal و El Nacional ستون ثابت طنز دارد.
به عنوان مثال در یکی از ستون‌ها، یک روز از زندگی یک شهروند ونزوئلایی که با قطعی برق و کمبود آب مواجه است را توصیف می‌کند و با استفاده از طنز، به مشکلات روزمره مردم اشاره می‌کند.
نوشته‌های او هم خواننده را می‌خنداند و هم به فکر فرو می‌برد. نگاه او به محیط پیرامونش بسیار عمیق است و هیچ چیزی که اندکی خنده‌دار باشد از نگاه تیزبین او دور نمی‌ماند. او استقامتی مثال‌زدنی در مقابل چالش‌های حرفه‌اش دارد و شجاعتش در موضع‌گیری‌های طنازانه‌اش ستودنی است.
مالاور موضوعات روز را به‌خوبی رصد می‌کند و مطالب طنز او اغلب تازه، دست اول و تاثیرگذارند.
این ویژگی‌ها او را در طنز مطبوعاتی ونزوئلا متمایز کرده و نوشته‌هایش ادبیات و روزنامه‌نگاری ونزوئلا را قوت بخشیده است.
موضوعاتی که مالاور اغلب به آن‌ها می‌پردازد از این قرارند: ناکارآمدی دولت، وعده‌های دروغین سیاستمداران و چالش‌های روزمره مردم در زندگی.
مالاور در یکی از مصاحبه‌هایش گفته: «شوخ‌طبعی باعث استحکام دوستی‌ها می‌شود چون شما همیشه چیزهایی را که به آن‌ها خندیده‌اید به یاد خواهید داشت.»
او کتاب خواندن و مطالعه را از هر کاری بیشتر دوست دارد و معتقد است اگر کسی به سلاح دانش مسلح باشد، نجات پیدا می‌کند. او در دیگر مصاحبه‌اش گفته: «خیلی مراقب این هستم که با شوخ‌طبعی به احساسات دیگران آسیب نزنم و به آدم‌ها احترام بگذارم. انسانیت داشتن برایم مهم است.»
نمونه طنزها:
El Humor de malaver
که مجموعه‌ای از قطعات طنزآمیز است.
Cuentos de la calle
داستان‌های کوتاه اوست.
La Risa de la Politica
طنز سیاسی است.
Humor y Realidad
طنز اجتماعی است.
در زیر به دو نمونه از طنزهای تند و تیز و جالب او اشاره می‌شود:
The Bureaucratic Odyssey
در این متن، مالاور ناکارآمدی‌های بروکراسی دولتی در ونزوئلا را به شکلی طنزآمیز نقد می‌کند. شخصیت نوشته او برای تایید یک سند ساده مجبور می‌شود در صف‌های طولانی معطل شود، با کارمندان بی‌وجدان سروکله بزند و در هزارتویی از کاغذبازی غرق شود.
مالاور با نوشتن سناریوهایی اغراق‌آمیز، بی‌کفایتی و پوچی این فرآیند را به چشم می‌آورد و در عین حال خوانندگان را به خنده می‌اندازد.
The Politician’s Promises
در این متن، مالاور به وعده‌های دروغین سیاستمداران در کمپِین‌های انتخاباتی می‌پردازد. او سیاستمداری خیالی خلق می‌کند که وعده‌های عجیبی مثل تعطیلات رایگان و داشتن ربات شخصی رایگان می‌دهد. هر چه جلوتر می‌رود، وعده‌ها اغراق‌آمیزتر و غیرواقعی‌تر می‌شوند و در نهایت به اینجا می‌رسد که مدعی می‌شود ونزوئلا اولین کشوری خواهد بود که مریخ را مستعمره خودش می‌کند. مالاور در این طنز، ماهیت پوچ وعده‌های سیاسیون و فاصله گفته‌های آن‌ها تا واقعیت را روشن می‌کند و خوانندگان را تشویق می‌کند تا نگاهی انتقادی به گفته‌های آنان داشته باشند.
پایان
برای مطالعه معرفی سایر طنزپردازان ایران و جهان اینجا کلیک کنید.
