خودرو وسیله ای است که خودش نمی رود
نویسنده: محمدحسین دهقانی ابیانه
خودرو یک وسیله نقلیه است که با آن جابه‌جا می‌شوند. ورود خودرو به ایران تاریخچه‌ای طولانی دارد و ناصرالدین‌شاه قاجار، اولین مالک آن در ایران بود. آن زمان، اوتول نامیده می‌شد.
امروزه با همین آوا، موتور را داریم که به‌جای چهارچرخ، معمولاً دوچرخ دارد و آن نیز یک وسیله نقلیه است. بماند که برخی افراد از یک چرخ آن استفاده می‌کنند و اصطلاحاً تک‌چرخ می‌زنند؛ این‌ها به حادثه، تقدیر میگویند و بنرهایشان در محل، «حلالم کنید» دارد.
با گذر زمان، ماشین یک وسیله مهم در زندگی مردمان جهان شد. در ایران نیز همین‌گونه است. در ایران، ماشین فقط ماشین نیست و وسیله سرمایه‌گذاری کوتاه، میان و بلندمدت است.
مثلاً شما یک ماشین خارجی سال دو هزار و هفت میلادی را می‌توانید با فقط و فقط فلان میلیارد داشته باشد. این در صورتی است که پایتان را با همان ماشین از مرز بیرون بگذارید، پلیس می‌گیردتان. جدای از قاچاق آدمی که در حال انجامش بودید و مقادیر قابل‌توجهی ماده مخدر، این ماشین قدیمی شده است.
خودرو وسیله ای است که خودش نمی رود
اوضاع فقط در حوزه ماشین‌های خارجی عجیب نیست. در ماشین‌های داخلی نیز اعجاب به حد اعجاز رسیده است. مثلاً از یک مسئول این حوزه درباره قیمت‌های فضایی خودروی داخلی پرسیده می‌شود.
وی با محاسبه قیمت دلاری آنها، بیان می‌دارد: هیچ کجای دنیا با این قیمت خودرویی به دست مردم نمی‌رسد. حال معلوم نیست در کجای دنیا، مردم به واحد ارزی کشور خودشان درآمد دارند و به دلار خرج می‌کنند!
وضعیت خرید و فروش ماشین نیز دنیای خاص خود را دارد. خودرویی را پیدا کرده‌اید و فروشنده اصرار دارد که تنها یک کف‌دست رنگ دارد. احتمالاً وی کینگ کنگ است که یک‌کف‌دستش اندازه دورتادور خودرو می‌شود.
فروشنده دیگری اصرار دارد که ماشین کم‌کار کرده است؛ ماشین برای دو سال پیش بوده و آن‌قدر راه رفته است که کیلومتر شمارش دوباره صفر شده است.
در تلاش دیگر، فروشنده مصرانه به سالم بودن فنی ماشین اشاره دارد. احتمالاً برای صرفه‌جویی وقت، دنده دو مستقیماً به چهار می‌رود و روغن ماشین برای کاهش مصرف سوخت، همراه با محتویات باک، می‌سوزد. وی روی سند دست‌اول بودن آن هم اصرار دارد. بماند که جای پلاک در جلو و عقب ماشین، سوراخ‌هایش از تور والیبال بیشتر است.
اتومبیل در بیشتر جاهای دنیا، وسیله‌ای مصرفی است و تکنولوژی ساخت آن جزو فناوری‌های سطح بالا حساب می‌شود.
فناوری‌های سطح بالا نیز در گذر زمان، سطحشان باید بالا برود تا آسایش و رفاه را تأمین کنند. این موضوع در بیشتر مکان‌های دنیا صدق می‌کند ولی در ایران، روندهای معمول گاهی متفاوت می‌شود.
پایان
بخش «متن طنز» را در دفتر طنز دنبال کنید
