برنامه «نور، صدا، دوربين، خنده» روز گذشته با نمايش انيميشن بالا و بخش‌هايي از انيميشن‌هاي بهرام عظيمي برگزار شد. به گزارش روابط عمومي دفتر طنز، پس از نمايش انيميشن‌هايي از بهرام عظيمي و انيميشن بالا، پذيرايي مختصري صورت گرفت و در مورد انيميشن‌ها صحبت شد. در پايان جلسه، حاضرين پرسش‌هايي را مطرح کرده و بهرام عظيمي و امير قادري به آنها پاسخ گفتند.
بهرام عظيمي در پاسخ سوال مجتهدزاده مجري جلسه، که «چرا انيميشن‌هاي ايراني و خارجي از نظر کيفي تا اين حد با هم متفاوتند» گفت: «از نظر کيفيت کار و تصوير کارهاي آمريکايي کارهاي خيلي خوبي است. حتي اروپايي ها و ژاپني ها هم به آنها نمي رسند. اين کارها قلقي دارد که بايد وجود داشته باشد؛ واين امر با تربيت چند انيماتور حاصل نمي شود.» عظيمي ادامه داد: «ما با امکانات جديدمان هم نمي توانيم کارهاي قديمتر آنها را بسازيم. ما اگر هم? انيميشن سازهاي حرفه‌اي‌مان را هم جمع کنيم، نمي توانيم کاري در حد کارهاي مبتدي آنها را بسازيم. سعه صدرو توانايي خاصي در ساخت انيميشن نياز هست که ما آن را نداريم. آنها دويست سيصد نفري کار مي‌کنند تا مثلاً انيميشن «بالا» را بسازند. من الآن انيميشن «تهران 1500» را دو سالي هست که با يک تيم 40 نفره کار مي‌کنم. اما ابتدايي ترين امکانات را هم نداريم. منظور تکنولوژي کار نيست، همان نيازهاي ابتدايي زندگي است.»
عظيمي نظر خود را در مورد فيلمنامه‌هاي انيميشن نيز گفت: «فيلم‌نامه قوي ما را يک يا دو نفر مي نويسند. فيلمنامه‌نويس حرفه‌اي ما هم انقدر سختگيري نسبت به کارش دارد که نمي شود هيچ تغييري، حتي جزيي، در کار او داد. منظور من از فيلم نامه خوب و درجه يک، درجه يک در حد کشور خودمان است. نه اينکه اقبال جهاني داشته باشيم.»
امير قادري نيز درباره کيفيت انيميشن‌هاي ايراني گفت: «در کشورهايي که انيميشن‌هاي حرفه‌اي مي سازند قضيه اصلي داستاني است که تعريف مي‌شود. آنها به جايي رسيدند که نه تنها مي توانند يک جهان رئال را به خوبي بسازند؛ بلکه مي‌توانند يک جهان تخيلي را خيلي راحت بيافرينند. مثل چيزي که در «آواتار» مي بينيم. اينها ابزار را به کار مي‌گيرند که هنر را ارائه دهند. از پيشرفت‌هاي تکنولوژيک استفاده مي کنند براي تعريف داستان. قدم اولي هم که ما بايد برداريم، داشتن داستان خوب است. در واقع اين تکنولوژي نيست که فيلم را مي سازد، بلکه متن مناسب و جزييات دقيق است.»
عظيمي نيز در ادامه صحبت‌هاي قادري گفت: «درمورد کل کارهاي پيکسار بايد بگويم که در آنها کارهاي ديني انجام مي‌شود. اما اينکه گاهي در ايران به انيميشن‌سازها فشار مي‌آورند که در کارهايشان بار مذهبي ارائه دهند؛ مسأله‌اي ست که بايد درباره آن اساسي فکر شود. در جشنواره اي اين چنيني ديديم که در يک انيميشن کاراکتر خرگوش آموزش نماز مي دهد! اين اتفاقات براي اين مي‌افتد که بيان هنري را نمي‌دانيم.» عظيمي ادامه داد: «در انيميشن‌هاي دين?ِ خارجي حس دوست داشتن، کمک کردن، خوب بودن و… وجود دارد؛ همينطور آدمها و موجودات بد تنبيه مي‌شوند. ولي چيزي که اين انيميشن ها دارد اين است که تمام کارکترها شاخص مي‌شوند. نمي‌توان گفت کدام اينها قهرمان داستان است. نکته ديگر استفاده از ابزار و اشياء است؛ و نکته‌سنجي درمورد همه اينهاست. يعني به تمام جزئيات دقت شود. در کنار همه اينها شخصيت هاي کار تبديل به عروسک و در بازار عرضه مي‌شوند. ما در کارهايمان اصلاً به اين جزئيات دقت نمي‌کنيم.»
يکي از تماشاگران از انيميشت «تهران 1500» که قرار بود دو ساله ساخته شود پرسيد و از اينکه اين انيميشن در چه سطحي قرار دارد. عظيمي در پاسخ گفت: «کار تا پايان سال آماده مي‌شود و احتمالاً در تابستان اکران عمومي داريم. ولي نمايش 20-25 دقيقه اي آنرا در جشنواره فجر خواهيم داشت. از نظر کيفي هم نبايد با کارهاي خارجي مقايسه کنيد. ولي نسبت به کارهاي ديگر ايراني ذوق‌زده خواهيد شد. مي شود گفت چيزي است در حد کارهاي اروپايي.»
در پايان نيز حاضرين سوالاتي در رابطه با نحوه ساخت و جنبه‌هاي آموزشي انيميشن مطرح کرده و منتقدين نيز به آن ها پاسخ گفتند.
