ایران از دیدگاه های مختلف
نویسنده: محمدحسین دهقانی ابیانه
در نقشه جهان، شما یک کشور ایران را در نقشه می‌بینید. در خود ایران، شما چندین ایران می‌بینید. این یک خطای دید نیست. شما در باستی‌هیلز و جاهایی که اسمشان هنوز درنرفته، ایرانی را می‌بینید که اصلاً بیا و ببین!
چرخی در فضای مجازی فیلتر شده که اسمش اینستاگرام است هم بزنید، ویلا و سوئیت هزار متری در فرمانیه را فقط و فقط شونصد میلیارد گذاشتند؛ یک آقا یا خانم هم با دندان لمینت سفید یخچالی دارد به دوربین می‌خندد و می‌گوید کامنت بگذارید.
اگر فرد دندان لمینیتی آقا باشد، یقه پیراهنش تا ناف باز است و خدا نکند که اصلاح نکرده باشد! اگر دندان لمینیتی ذکرشده، خانم باشد هم اوضاع فرقی ندارد، فقط یقه در حد قوس گردن مشخص است.
معلوم نیست اینجاها را چه کسی با چه پولی برای چه کسی ساخته است. حتی معلوم نیست که آیا کسی شونصد میلیارد را دارد یا نه و اصلاً خب که چی؟ سوئیت یک هکتاری را فقط می‌توان درونش فوتسال بازی کرد.
ایران از دیدگاه های مختلف
یک مقدار که در ایران چرخ می‌زنی و از ایران قبلی فاصله می‌گیری، مردمانی را می‌بینی که درون هم در حال حرکت هستند و کار می‌کنند و مثلاً درس می‌خوانند. این قسمت از ایران معمولاً در مرکز شهرهاست و قلب تپنده شهر در وسط روز، اینجاهاست.
ویژگی بارز این ایران چیست؟ خانه‌های این قسمت از شهر را کسی با دندان لمینتی یخچالی معرفی نمی‌کند و معمولاً در ترافیک خیابان‌ها گیر می‌کنید. در خود همین ایران نیز بعضی جاهایش شلوغ‌تر است.
مثلاً در همین تهران، چهار ساعت در اتوبان همت (شرق به غرب) گیر افتادی ولی همچنان چهار ساعت دیگر در ترافیک خواهی ماند. اگر چهار ساعت گذشت و نرسیدید، برای اینکه دنبال ساعت حدودی رسیدنتان نگردید، گوشی را بازکنید و وقتتان را آن تلف کنید. در این قسمت ایران، درآمدها معمولی است و خانه میلیاردی و ماشین دیشلیاردی کم پیدا می‌شود.
نوع سومی از ایران وجود دارد که شامل هیچکدام از این دو نوعی گفتیم نیست و هرازگاهی یک بلاگر با سگ و گربه‌اش به آنجا می‌رود. جدا از مسخره‌بازی، واقعاً هدف این بلاگرها معلوم نیست و صرفاً سخنان عبث و چرت بر زبان می‌آورند.
بگذریم؛ این قسمت از ایران آن‌قدر پیشرفت نکرده که برخی بدیهیات زندگی (حداقل شهری) هیچ نقشی بازی نمی‌کنند. درآمد این قسمت نسبت به قسمت‌های دیگر ایران کم است و در مقابل گروه اول اصلا به چشم نمی‌آید.
در بررسی ایران از دیدگاه‌های مختلف، نوع چهارمی هست که رسانه‌های خارجی سعی بر نشان دادنش دارند. بهتر است آن‌ها بروند و درباره تولیدات خود نظر دهند و اینجا را بگذارند برای خودمان.
اما امیدواریم یکی بیاید به ما ایران واقعی را نشان دهد. چون در سفینه منتظر مانده‌ایم و هنوز کسی آدرس دقیقی نداده است. به یابنده، جوایز نفیسی از قبیل فلش کارت ضرب اعداد و برچسب پویانمایی پهلوانان تقدیم خواهد شد.
پایان
بخش «متن طنز» را در دفتر طنز دنبال کنید
