فیلم طهران ۵۷ روی پرده نمی درخشد

فیلم طهران ۵۷ روی پرده نمی درخشد

فیلم طهران ۵۷ روی پرده نمی درخشد

نویسنده: هادی مومن

طهران ۵۷ فیلمی به کارگردانی ایمان یزدی و نویسندگی مهرداد نیکنام و ابراهیم نصیری با بازی احمد مهران‌فر حامد آهنگی پژمان جمشیدی و آناهیتا درگاهی چند روزی است که بر روی پرده سینما به شدت نمی‌درخشد!

بی‌گمان پس از فروش موفق «فسیل» توجه بسیاری از کارگردانان و نویسندگان به سمت تفاوت فضای قبل و بعد از انقلاب که باعث خلق کمدی می‌شود جلب شد.

اما انگار این عزیزان فقط به همین مقوله توجه نموده و دیگر تلاشی برای خلق یک فیلمنامه‌ی درست و ساخت یک فیلم موفق نمی‌کنند که نتیجه‌اش شده فیلم‌هایی مثل کوکتل مولوتوف و همین فیلم طهران ۵۷.

حالا برویم ببینیم اصلا این طهران ۵۷ چه در چنته دارد.

فیلم طهران ۵۷

داستان فیلم از آنجا شروع می‌شود که دونالد ترامپ تاجر آمریکایی در سال ۵۷ به همراه دو ستاره‌ی هالیوودی وارد ایران می‌شود و قصد دارد یک کازینو در ایران افتتاح کند و جوانی به اسم خسرو به همراه پسرعمویش که مترجم اوست قصد دارند در این پروژه با ترامپ شریک شوند و اتفاقاتی که پس از آن می‌افتد.

در نگاه اول ایده اولیه فیلم بدک نیست اما انگار نویسنده تا حد توان تمام سعی خود را گذاشته که این ایده نسبتا خوب را به تباهی بکشاند و از نظر نگارنده بیشترین باگ فیلم روی فیلمنامه است.

فیلم به نسبت خوب شروع می‌شود شخصیت‌ها هم در حد خودشان به خوبی معرفی می‌شوند اما کمی که می‌گذرد فیلم به شدت افت می‌کند و درجا می‌زند و بعد هم سیر نزولی ادامه دارد و در ادامه‌اش نه نقطه‌ی اوج آنچنانی میبینیم، نه گره گشایی خاصی و نه پایان درستی.

فیلمنامه از اساس در پرداختن به ساختار داستان و خط روایی می‌لنگد و داستان‌های فرعی فیلم هم نه تنها پیش برنده نیستند بلکه نیمه کاره رها می‌شوند.

همچنین در شخصیت‌پردازی نیز ضعف‌های فراوانی وجود دارد و دیالوگ‌ها هم زور چندانی ندارند و تنها نقطه‌ی مثبت فیلم کمدی موقعیت‌هایی است که بعضا مخاطب را به خنده می‌اندازد.

همچنین کارگردان می‌توانست بازی‌های بهتری هم از بازیگران مطرح این فیلم بگیرد و در انتخاب بازیگران دیگر مثل ترامپ بهتر عمل کند. طوری که استفاده از ترامپ در این فیلم در حد همان نام باقی مانده و بازیگرش نه دیالوگ خاصی دارد نه میمیک صورتش تغییری می‌کند و نه حتی شباهت زیادی به ترامپ دارد.

در کل فیلم طهران ۵۷ اثر خوبی نیست و گاهی مخاطب با خودش می‌گوید: حیف این همه هزینه و وقت و انرژی برای تولید چنین فیلم‌هایی.

پایان

نقد و بررسی سایر برنامه‌های سینما و تلویزیون را بخوانید

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.

به بالا بروید